dyskusja

Spotkanie poświęcone prezentacji książki oraz dyskusji z zaproszonymi gośćmi na temat aktualnego sporu o recepcję Heideggera w myśli polskiej - Zapraszamy do dyskusji i lektury.   

Ostatnią, wydaną pośmiertnie książką Metafizyka i metapolityka Cezary Wodziński wpisał się znów w tę aktualną światową debatę. Wcześniej, przypomnijmy, przedstawił kolejne etapy sporu w słynnej pracy Heidegger i problem zła.

Podejmując wyzwanie kontynuacji badań profesora Wodzińskiego, zaprosiliśmy do publikacji wybitnych autorów. Dziękując wszystkim kontrybutorom, szczególne podziękowania kierujemy do profesor Marii Kostyszak, profesora Petera Trawnego oraz profesora Geoffrey’a Bennintona.

Stephen King, jeden z najpopularniejszych, najbardziej kreatywnych i płodnych ze współczesnych pisarzy amerykańskich, został okrzyknięty przez wielu „Królem Horroru” i „Mistrzem Grozy”, co spowodowało uwięzienie autora w sztywnych ramach gatunku. Często wymienia się również gatunek fantasy, science fiction oraz motywy nadprzyrodzone jako elementy najbardziej emblematyczne dla twórczości pisarza. Podczas spotkania wejdziemy w polemikę z powyższymi stwierdzeniami poprzez analizę psychologicznych aspektów powieści Ręka Mistrza (2008), szczególną uwagę poświęcając sposobom przedstawienia bólu i cierpienia oraz choroby i niepełnosprawności. King, zachowując odrębność swojego stylu pisarskiego, a także czerpiąc z bogactwa literatury horroru oraz z osobistych doświadczeń cierpienia i rekonwalescencji po wypadku, któremu uległ w 1999 roku, zrywa etykietę pisarza gatunkowego i wykracza daleko poza jej ramy, poszerzając spektrum możliwości interpretacyjnych i stawiając kluczowe pytania dotyczące najbardziej namacalnego przejawu strachu - lęku przed realnym cierpieniem. Chorzy i niepełnosprawni bohaterowie Ręki Mistrza, uzdolnieni artystycznie i obdarzeni nadprzyrodzonymi siłami umysłu, zmagają się z ciężarem traumatycznych wspomnień, uczą się radzić sobie z ograniczeniami swoich ciał i umysłów, a także z nieustannym poczuciem straty towarzyszącym ich życiu, i starają się odzyskać utraconą tożsamość w odosobnieniu od społeczeństwa, zgodnie z filozofią rekonwalescencji Kinga, która głosi, że „każdy czyn, który stwarza świat na nowo, zasługuje na miano bohaterstwa”. Ból i cierpienie przedstawione w powieści, zarówno fizyczne jak i psychiczne, nie są szlachetne i symboliczne - są okrutne, izolujące i rzeczywiste, stanowiąc podstawę do eksploracji niuansów zmieniającego się i ewoluującego poczucia tożsamości bohaterów poprzez ich rosnącą świadomość odwiecznego balansowania pomiędzy zdrowiem i chorobą w myśl idei wyrażonej przez Susan Sontag dotyczącej podwójnego paszportu, który każdy z nas posiada zarówno w królestwie zdrowych, jak i w królestwie chorych.

Spotkanie adresowane jest do wszystkich zainteresowanych literaturą dla młodzieży, czytelnictwem młodego pokolenia oraz tzw. kryzysem czytelnictwa wśród młodych dorosłych – w szczególności do uczniów szkół średnich i ostatnich klas szkół podstawowych oraz do nauczycieli języka polskiego. Kryzys czytelnictwa definiujemy także jako kryzys wiedzy o tym, co (jakie gatunki i jakie media czytelnicze) preferują młodzi czytelnicy, nie zawsze zainteresowani literaturą promowaną w ramach szkolnej edukacji polonistycznej. Jak wobec tego tę edukację poszerzyć, by uwzględniała nie tylko klasykę literatury polskiej i światowej, ale i teksty atrakcyjne dla młodych czytelników? Czy w szkole jest miejsce na przyjemność czytania, czy tylko na przymus lektury? Czy audiobook lub podcast naprawdę konkuruje z książką drukowaną? Czy komiks lub powieść graficzna to „biedniejsi bracia” książki tradycyjnej? Czy można twierdzić, że miłośnik literatury elektronicznej nie czyta? Czy smartfon może być najlepszą biblioteką? Zapraszamy młodych czytelników do dyskusji nad interesującymi ich książkami, mediami czytelniczymi, ulubionymi pisarzami i praktykami czytelniczymi. Zastanowimy się, czy i w jaki sposób można je odnieść do tekstów z tzw. kanonu literackiego, który zawiera utwory ważne dla zrozumienia rozwoju kultury i uczestnictwa w niej. Zapytamy także nauczycieli i autorów podręczników do języka i literatury polskiej, jak w praktyce edukacyjnej zasypać przepaść, jaka często pojawia się między szkolną czytelniczą powinnością a prywatnymi wyborami lekturowymi młodzieży. W spotkaniu wezmą udział: historyczka literatury i autorka podręczników szkolnych prof. Anna Nasiłowska, socjolożka czytelnictwa dr hab. Zofia Zasacka, dr Agnieszka Przybyszewska zajmująca się najnowszymi formami literatury elektronicznej i mediami czytelniczymi.

Zapraszamy na spotkanie z Dagmarą Bożek, autorką książki “Polarniczki. Zdobywczynie podbiegunowego świata”, pracownikiem Instytutu Geofizyki PAN. Podczas spotkania przybliżymy sylwetki kilku niezwykłych kobiet, które zakochały się w obszarach polarnych. Będzie można zadać pytania autorce tego niezwykłego reportażu oraz zdobyć autograf na egzemplarzu książki.

Dodatkowo dzięki goglom VR zabierzemy uczestników na wycieczkę do wnętrza lodowca i po jego spękanej szczelinami powierzchni. Będzie również można zwiedzić wystawę polarną przygotowaną w jednym z zabytkowych budynków Obserwatorium.

Jak niezwykłymi organizmami są drzewa przekonamy się w czasie dendrospacerów po kampusie SGGW

Dyskusja na temat wykluczenia osób starszych i dialogu międzypokoleniowego z udziałem ekspertów SWPS oraz twórców projektu „Itaka”.

Odkrycia naukowe w socjologii nie przyjmują formy spektakularnej, takiej, do której jesteśmy przyzwyczajeni, gdy mowa o odkryciach w naukach przyrodniczych. Rzadko mają swoich bohaterów, trudno wskazać ich dokładne miejsce i czas. Może to stawiać pod znakiem zapytania doniosłość wiedzy socjologicznej i budzić wątpliwość, czym różni się ona od publicystyki. Co więcej, najbardziej widowiskowe zjawiska społeczne (gwałtowne zmiany, rewolucje, protesty, kryzysy) nie umykają uwadze nawet mało bacznych obserwatorów, a poznawanie ich natury i przyczyn staje się udziałem wszystkich świadków i uczestników zdarzeń. Na przykładzie badań nad ruchem społecznym Solidarność ukazana zostanie istota i doniosłość odkryć w socjologii oraz jej odrębność od wiedzy zdroworozsądkowej.

Zapraszam Państwa na wykład o roli złości w codziennym życiu oraz roli złości u osób w depresji. Złość jest bardzo ważną emocją w naszym doświadczeniu ludzkim, a jednak jest kłopot z akceptacją przeżywania złości na poziomie społecznym i rodzinnym. Od dziecka jesteśmy uczeni, aby nie okazywać złości. Złość jest jedną z kluczowych emocji, które mogą stanowić o tym, że chcemy postawić granice jakiemuś zachowaniu, lub możemy mieć siłę motywacyjną do działania. Praca ze złością w terapii może pomóc w prewencji depresji i zaburzeń lękowych, a także może mieć ważne znaczenie w leczeniu już rozwiniętych zaburzeń emocjonalnych.

Wyniki moich badań pokazują, że wyższy poziom agresji ukierunkowanej do wewnątrz, a niższy poziom agresji ukierunkowanej na zewnątrz łączy się z większą ilością myśli samobójczych u osób w depresji. Wyższy poziom złości ukierunkowanej do wewnątrz łączy się również z większą ilością myśli o zrobieniu sobie krzywdy. Te wyniki wskazują na potencjalne możliwości pracy terapeutycznej z osobami w depresji, aby wzmocnić ich kompetencje w ukierunkowaniu złości na zewnątrz zamiast do wewnątrz.

Z kolei w zadaniu badającym skłonność do odpowiedzi agresywnej w wyniku prowokacji agresywnej od innej osoby, wyniki pokazały, że większa ilość odpowiedzi agresywnych u osób w depresji związana jest z niższą depresyjnością oraz niższą anhedonią w pomiarze kwestionariuszowym, a także z codziennym wyższym poziomem przeżywania szczęścia, a także niższą anhedonią i mniejszym poczuciem beznadziei w pomiarze dzienniczkowym.

Ten wynik z kolei pokazuje, że abyśmy mogli wskrzesić w sobie impuls agresywny, potrzebujemy czuć się w miarę dobrze w naszym codziennym życiu.

Zapraszam do dyskusji o tym, jak przeżywać złość w sposób bardziej świadomy.