polski

Historyczka sztuki, była minister kultury Małgorzata Omilanowska w opublikowanym w 2021 roku wywiadzie prasowym na temat dekolonizacji kolekcji muzealnych mówiła: „Można się zastanawiać, na ile poniemieckie zbiory mają «czyste» pochodzenie. Jeśli hipotetyczna kolekcja sztuki jakuckiej utworzona w XIX w. w Berlinie trafiłaby do muzeum archeologicznego np. w Łodzi, to czy powinniśmy ją zwracać Niemcom czy Jakutom, a może zostawić sobie?”. We Wrocławiu „poniemieckie zbiory” – a wśród nich również szczątki ludzkie z kolonialnych kontekstów – nie są tylko hipotetycznym problemem do rozważenia, lecz materialną spuścizną po niemieckich badaczach i kolekcjonerach, za którą po II wojnie światowej wzięły odpowiedzialność polskie uczelnie wyższe i instytucje kultury. W jaki sposób takie wrażliwe kolekcje były i są przemieszczane i przysposabiane? Jak opowiadać o trudnej przeszłości, którą ucieleśniają? Czy restytucja jest jedynym sposobem na ich dekolonizację? Podczas wykładu pod uwagę zostaną wzięte zbiory wrocławskich muzeów ujętych w opublikowanym w styczniu 2024 roku raporcie Narodowego Instytutu Muzeów Muzealizacja szczątków ludzkich. Problem akcesji i ewidencji autorstwa Emilii Jastrzębskiej, tj.: Muzeum Archeologicznego, Muzeum Etnograficznego, Muzeum Człowieka przy Zakładzie Biologii Człowieka UWr oraz Muzeum Medycyny Sądowej UMWr.

Wykład na temat jednego z awangardowych kierunków w malarstwie, jaki zaistniał już ponad 100 lat temu. Dowiemy się, kiedy i jak abstrakcja się narodziła, co ją wyróżniało i jacy słynni artyści ją tworzyli. Odpowiemy też na pytanie, jakie były oblicza sztuki abstarkcyjnej. Czy wszystko, czego nie rozumiemy w sztuce, te różne "dziwności" to jest abstrakcja?  I czy była to tylko "sztuka dla sztuki", czyli dla koneserów (lub snobów), czy też może znalazła zastosowanie w praktyce, w codziennym życiu?

Wykład zatytuowany "Sztuka naiwna" jest wydarzeniem towarzyszącym wystawie czasowej "(po)ŻYDOWSKIE… Sztetl Opatów oczami Majera Kirszenblata", którą można oglądać w Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Majer Kirszenblat zaliczany jest do grona artystów-amatorów, a jego twórczość do malarstwa nieprofesjonalnego lub ludowego. Na wystawie nazywamy go jednak wernakularnym twórcą i historykiem swojej społeczności – swojskim, oddolnym i lokalnym. Relacjonującym przeszłość wspólnoty, z którą się identyfikuje. 

W trakcie wykładu dr Greażyna Bastek powie o fenomenie sztuki naiwnej, o tym czym jest sztuka naiwna i czym nie jest, gdzie jest granica między sztuką naiwną a sztuką "wysoką". Będą również poruszone wątki dotyczące roli jaką spełnia sztuka naiwna i jej współczesnych przejawach w kulturze. 

Dr Grażyna Bastek jest historyczką sztuki, kustoszem malarstwa włoskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie. Specjalizuje się w historii nowożytnego malarstwa europejskiego i w technikach dawnych mistrzów. Zajmuje się popularyzacją historii sztuki, jej eseje o malarstwie ukazują się w Newsweek Historia, a w II programie Polskiego Radia współtworzy audycję Jest taki obraz.

Metody analizy fizykochemicznej są bardzo ważne w badaniach dzieł sztuki. Pozwalają odpowiedzieć na wiele pytań, m.in. czy wszystkie elementy badanego obrazu są oryginalne, czy niektóre fragmenty przemalowano? Czy atrament wżera się w papier? Czy obraz przykryty jest werniksem? Uczestnicy warsztatów będą mogli zaobserwować różnice we fluorescencji wzbudzonej promieniowaniem UV. Oprócz tego opowiemy o innych nieinwazyjnych technikach badań używanych przez konserwatorów sztuki do analizy struktury zabytków. Pokażemy również jak zapobiegać najczęstszym czynnikom degradacji obiektów zabytkowych, do których należą nieodpowiednie warunki wilgotnościowe, temperaturowe oraz zanieczyszczenia powietrza.

Kojarzysz Nowowiejskiego z jego wczesnymi utworami w stylu romantycznym? Jeśli tak - wiele tracisz. Jego najbardziej interesujące i wybitne dzieła to przede wszystkim późne symfonie i pieśni. Przyjrzyjmy się im i posłuchajmy, aby poznać nowoczesne i wyrafinowane brzmienia!

Wykład dotyczy zagadnień związanych z psychologią postrzegania obrazów. Czy komputer może rozpoznać obiekty na zdjęciu tak samo jak człowiek? A może dostrzega więcej niż ludzkie oko...?

Zanim jakieś urządzenie uzyska ostateczną formę, trzeba je przetestować i zobaczyć jak działa. Pomaga w tym prototypowanie, pozwalające ograniczyć koszty testów. Bardzo popularną metodą prototypowania jest tworzenie modeli na drukarce 3D. Obecnie jesteśmy w stanie wydrukować właściwie wszystko. Do najbardziej zaskakujących wydruków można zaliczyć kostium kąpielowy, dom, samochód, robota czy ludzkie tkanki. 

Podczas zajęć sprawdzimy, jak świat dwuwymiarowy wpływa na trójwymiarowy i odwrotnie. Będziemy obracać trójkąty i przewracać walce. Skorzystamy z programów dostępnych na wolnych licencjach, dzięki czemu każdy po powrocie do domu będzie mógł rozwijać umiejętności poznane u nas. 

Energia cieplna zawarta w otaczającym nas środowisku jest mało użyteczna ze względu na to, że znajduje się na zbyt niskim poziomie temperatury. Niemniej energia ta w praktyce może zostać wykorzystana, o ile jej potencjał energetyczny zostanie wzniesiony na wyższy poziom temperaturowy. Pompa ciepła jest jedynym dotychczas znanym urządzeniem pozyskującym ciepło ze źródeł o niskiej temperaturze (np. powietrza, gruntu, ścieków) i przekazującym je do odbiornika źródła ciepła (np. instalacji grzewczej w budynku), przy czym proces ten wymaga doprowadzenia energii z zewnątrz. Pompy ciepła są coraz popularniejszym rozwiązaniem grzewczym w nowoczesnym budownictwie. Korzystają one z powszechnie dostępnych źródeł energii, takich jak ciepło zawarte w powietrzu, wodzie czy gruncie. Emitują mniej dwutlenku węgla niż systemy grzewcze opalane paliwami kopalnianymi lub ich emisja jest zerowa, gdy energia potrzebna do zasilania pompy pochodzi np. z paneli fotowoltaicznych.
Laboratorium Aparatury Procesowej zainstalowano stanowisko dydaktyczne przeznaczone do demonstracji zasady działania pompy ciepła, pozwalającej na wykorzystanie energii cieplnej zmagazynowanej w środowisku. Na spotkaniu uczestnicy poznają zasadę działania i budowę sprężarkowych pomp ciepła, poznają w praktyce podstawowe zjawiska i procesy z zakresu termodynamiki i kinetyki procesowej, automatyki oraz procesów podstawowych inżynierii chemicznej. Uruchomimy stanowisko doświadczalne do badania pompy ciepła, aby zademonstrować jej działanie w wybranych konfiguracjach źródeł ciepła.

Odwiedzający hangar lotniczy Wydziału MEiL PW będą mogli wziąć udział w warsztatach budowy latającego modelu szybowca PW-5 Smyk. Warsztaty polegają na samodzielnym złożeniu na miejscu modelu szybowca PW-5 Smyk z pianki depron. Po pomyślnym oblocie modelu wydawany będzie imienny certyfikat uczestnictwa w warsztatach, który zawiera opis i historię powstania szybowca. Uczestnicy budują swoje modele w miejscu, gdzie powstał szybowiec PW-5 Smyk, zwycięzca konkursu Międzynarodowej Federacji Lotniczej na szybowiec klasy światowej.

21 września 2024 roku w godz. 10.00-15.00 zapraszamy do gmachu Wydziału Fizyki Politechniki Warszawskiej. Na wszystkich, którzy myślą o zostaniu inżynierami, czekać będą eksperymenty, wyzwania i sprawności do zdobycia. Wstęp wolny!

Specjalnie na Festiwal Młodych Inżynierów siły połączyło pięć politechnicznych Wydziałów: Fizyki, Inżynierii Materiałowej, Mechaniczny Technologiczny, Mechatroniki oraz Zarządzania. Każdy z nich przygotował swoje zadania dla uczestników wydarzenia. Poziom trudności został pomyślany tak, żeby każdy, niezależnie od wieku, był gotów sprostać festiwalowym zadaniom.

Jak to będzie wyglądać? W auli Gmachu Fizyki znajdziecie kilka stanowisk, na których odbywać się będą eksperymenty, pokazy i naukowe łamigłówki. Nasi naukowcy, doktoranci i studenci odpowiedzą na Wasze pytania i wyjaśnią nawet najbardziej skomplikowane procesy.

• Wypróbuj nasze gry laserowe, szachy, tangramy.
• Dowiedz się do czego może użyć klocków Lego inżynier.
• Zobacz wizualizację procesów produkcyjnych z wykorzystaniem technologii AR.
• Poznaj możliwości druku 3D.
• Eksperymentuj z nadprzewodnikami.
• Sprawdź nad czym pracują studenci z naszych Kół Naukowych.
• co jeszcze? przekonaj się sam!

 
Szczegóły dot. wydarzenia zamieszczać będziemy w wydarzeniu w serwisie Facebook. 

Konstruktorzy szybkich samochodów sportowych zauważają korzyści ze stosowania elementów aerodynamicznych podnoszących ich osiągi. W zmiennych warunkach jazdy, szybkie zakręty i jeszcze szybsze odcinki jazdy po prostej wymagają zmian własności aerodynamicznych ich nadwozi. Pojawiają się nowe konstrukcje i nowe modele o czasem zagadkowych kształtach. Zajęcia mają na celu przybliżenie podstaw procesów przepływu wpływających na zachowanie się szybkiego pojazdu.

Wykład o różnych źródłach błędów, postrzeganiu rzeczywistości, iluzjach i błędach poznawczych w kontekście pomiarów geodezyjnych.

Na wykładzie zostaną omówione podstawy techniki obliczeniowej zwanej analizą przedziałową oraz jej zastosowanie w obliczeniach komputerowych do dowodzenia twierdzeń i testowania hipotez matematycznych takich jak:  problem Keplera, czyli jak pakować pomarańcze w skrzynkach, aby zmieścić ich jak najwięcej, stabilność Układu Słonecznego, czyli czy planety krążąc dookoła Słońca w przyszłości nie pozderzają się, czy wreszcie testy hipotezy Riemanna, wciąż hipotezy, nie twierdzenia, będącej jednym z najsłynniejszym nierozwiązanych problemów matematycznych.

Proces budowy maszyn, urządzeń i różnego rodzaju przedmiotów użytkowych we współczesnym świecie nierozerwalnie związany jest z projektowaniem, w czasie którego inżynierowie wykorzystują złożone systemy wspomagania komputerowego. Programy CAD (ang. Computer Aided Design) pozwalają na tworzenie w wirtualnej przestrzeni trójwymiarowej elementów o wyrafinowanych kształtach w bardzo krótkim czasie. Spasowanie poszczególnych części rzeczywistej konstrukcji, które pojawiły się na początku w głowie konstruktora, a następnie na ekranie komputera, jest idealne. Możemy tego doświadczyć oglądając sprzęty i przedmioty codziennego użytku. Ten efekt potęguje możliwość współpracy programów CAD i CAM (ang. Computer Aided Manufacturing) z maszynami do automatycznej, cyfrowo sterowanej obróbki materii. Z kolei współpraca komputerowych systemów CAD i CAE (ang. Computer Aided Engineering) pozwala na drodze obliczeń numerycznych zaprojektować urządzenie, które może być bardzo skomplikowane i odpowiedzialne, a jednocześnie będzie lekkie i bezpieczne. Systemy CAD-CAM-CAE wyparły już deskę kreślarską, ołówek, linijkę, kalkulator... Całe szczęście komputery we wszystkim nie wyręczą człowieka, gdyż człowiek nadal jest twórcą pomysłu, ale spowodowały, że inżynierowie osiągają swoje cele szybciej i w znacznie bardziej komfortowych warunkach.

W ramach zajęć przybliżymy słuchaczom propozycję konstrukcji bardzo szybkiego środka transportu – Hyperloop. Przedstawimy wyniki prac dotyczące możliwości uruchomienia tego rodzaju systemu transportowego w Polsce. Skupimy się na zagadnieniach aerodynamiki, wynikających z nich ograniczeniach i możliwych rozwiązaniach. Rozważymy systemy organizacji ruchu i zapewnienia bezpieczeństwa. Będzie możliwość zajęcia miejsca w modelu kabiny takiego pojazdu oraz odbycia wirtualnego przejazdu jego symulatorem.

Woda wodociągowa, pomimo iż spełnia szereg rygorystycznych norm, dzięki czemu nadaje się do spożycia, nadal jest znacznie zanieczyszczona, przez co niemożliwe jest jej stosowanie w wielu procesach przemysłowych, czy też w badaniach analitycznych w laboratoriach. Często konieczne jest stosowanie dodatkowych procesów uzdatniania, mających na celu usunięcie z wody rozpuszczalnych i nierozpuszczalnych substancji. W zależności od przeznaczenia oraz rodzaju i stężenia substancji niepożądanych, dobierane są odpowiednie procesy i aparatura zapewniające wodę o oczekiwanej czystości. 
Podczas warsztatów uczestnicy poznają budowę i zasady działania wielostopniowej instalacji do oczyszczania i demineralizacji wody. W skład instalacji wchodzą urządzenia, w których prowadzone są procesy: filtracji, wymiany jonowej i odwróconej osmozy. Pobierzemy próbki wody wodociągowej i oczyszczonej, aby zbadać wybrane parametry i ocenić skuteczność demineralizacji.

Dzięki wykorzystaniu wirtualnej rzeczywistości (VR) uczeń przenosi się do całkowicie innego świata, w którym wciela się w rolę szalonego naukowca. Dzięki zaawansowanej technologii i kontrolerom VR można w bezpiecznym środowisku przeprowadzać eksperymenty z chemii, fizyki, biologii i matematyki, które są niebezpieczne lub nawet niemożliwe do wykonania w tradycyjnej sali laboratoryjnej. To wszystko w połączeniu z pełną imersją zapewnia niespotykane w szkole doznania i znacznie usprawnia proces nauczania. Fabuła każdej lekcji jest tak skonstruowana, że już po chwili można zapomnieć o tym, że na głowie mamy założone gogle VR, a w rękach tylko dwa kontrolery i poczuć się jak w prawdziwym laboratorium.

Podczas spotkania twórcy projektu CURiE opowiedzą o jego założeniach i przygotowaniach do wysłania eksperymentu w stratosferę. Celem projektu CURiE, stworzonego przez studentów z Koła Astronautycznego działającego przy Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, jest zbadanie wpływu światła ultrafioletowego na próbki kompozytów oraz oddziaływania promieniowania kosmicznego na panele słoneczne. Eksperyment został zakwalifikował do międzynarodowego programu BEXUS, dzięki czemu studenci będą mogli z wykorzystaniem balonu stratosferycznego wysłać próbki materiałów na wysokość kilkudziesięciu kilometrów. Po zakończonym locie próbki zostaną dokładnie przebadane a wyniki badań będą mogły przyczynić się do stworzenia bardziej wytrzymałych materiałów, które znajdą zastosowanie m.in. w przemyśle kosmicznym. Projekt nazwano na cześć Marii Skłodowskiej-Curie - uczonej, która również zajmowała się badaniem promieniowania. 

Przy opisie rozwoju tkanki ważne zadanie polega na wyjaśnieniu zjawiska wzrostu: jak to się dzieje, że dołączanie do struktury od wewnątrz nie niszczy tej struktury. Wzrost kryształu zachodzi poprzez dyslokacyjną przebudowę sieci filotaktycznej: jeden nowo powstały zawiązek wywołuje jedną zmianę kontaktów (flip) w sieci. Jest to najbardziej łagodny i harmonijny przykład wzrostu od wewnątrz.

Omówimy mechanizm wzrostu pędu rośliny.  Pokażemy,  ze wzrost odbywa się przez stałą przebudowę struktury tkanki. W wyniku tkanka wzrostu składa się z kołowych pasm zawiązków sześciokątnych, poprzedzielanych pierścieniami defektów pięcio- i siedmiokątnych.

W trakcie warsztatu uczestnicy dowiedzą się jak zaprojektować integrującą przestrzeń wypoczynkową dla społeczności uczelni i okolicznych mieszkańców na kampusie Politechniki Warszawskiej. Uczestnicy podzielą się swoimi doświadczeniami i wyobrażeniami jak powinna wyglądać idealna przestrzeń sprzyjająca zarówno wypoczynkowi jak i nauczaniu i nawiązywaniu współpracy na uczelni przyszłości. Następnie uczestnicy warsztatu wspólnie zbudują prototyp takiej przestrzeni. Sesja współ-projektowania odbędzie się w rzeczywistości rozszerzonej z wykorzystaniem sprzętu Laboratorium Geoprzestrzennej Rzeczywistości Wirtualnej i Planowania w Rzeczywistości Rozszerzonej.

W prezentacji opowiem o zaangażowaniu ekologicznym cerkwi prawosławnych. W tym celu odwołam się do moich badań terenowych w parafiach i klasztorach prawosławnych na całym świecie, w tym w społecznościach w Stanach Zjednoczonych, Grecji i innych krajach. Przedstawię istniejące tam inicjatywy ekologiczne, w tym projekty inicjowane przez cerkiew, jak również inicjatywy społeczne prowadzone przez osoby wyznania prawosławnego, które często pozostają poza widokiem hierarchii cerkiewnej. Wyjaśnię, dlaczego niektórzy prawosławni Grecy nie jedzą homarów i ośmiornic oraz jak myślenie ekologiczne kształtuje myślenie religijne. Wyjaśnię również, dlaczego wyspa Patmos w Grecji ma wiele drzew i jak jest to związane ze spowiedzią. Opowiem o moim pobycie w najbardziej ascetycznym klasztorze prawosławnym w Stanach Zjednoczonych i wyjaśnię, dlaczego nie mają tam internetu i ciepłej wody. Przedstawię pięć powodów, dla których niektórzy prawosławni unikają działań ekologicznych, a inni uważają, że ważne jest "być głębszym niż po prostu być lepszym w recyclingu".

Ten projekt otrzymał finansowanie z programu badań i innowacji Unii Europejskiej Horizon 2020 w ramach umowy grantowej Marie Skłodowska-Curie nr 847639 oraz ze środków Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Badania na temat przemocy są ważnymi narzędziami do oceny skali zjawiska, zwłaszcza przemocy. Oficjalne statystyki obejmują bowiem zaledwie niewielką część czynów, które zostały zgłoszone wymiarowi sprawiedliwości. Nie wszystkie czyny mające charakter nadużyć są kryminalizowane. W literaturze przedmiotu zwraca się uwagę na rozpowszechnienie doświadczeń przemocy seksualnej. Szacuje się bowiem, że rocznie przemocy doświadcza od 800 tys. do około miliona kobiet (Gruszczyńska, 2017). Według danych Agencji Praw Podstawowych co trzecia kobieta doznała przemocy fizycznej lub seksualnej po ukończeniu 15 roku życia, a 12% doświadczyło przemocy seksualnej w dzieciństwie (FRA, 2014). Podczas spotkania przedstawione zostaną najnowsze wyniki ogólnoeuropejskich badań dotyczących rozpowszechnienia przemocy seksualnej w Polsce i na świecie (GBV) oraz wyniki badania polskiego dotyczącego zjawiska catcallingu.

„Nasza normalna codzienna świadomość jest tylko jedną z możliwych, a oddzielone od niej cieniutką błonką, istnieją formy świadomości całkowicie odmiennych”. Do takiego wniosku już przed ponad stu laty doszedł harvardzki psycholog William James, inspirując się własnymi eksperymentami z podtlenkiem azotu. W literaturze naukowej odmienne stany świadomości definiowane są jako przejściowa zmiana w ogólnym wzorcu subiektywnego doświadczenia (pojawiająca się np. w skutek działania substancji psychoaktywnych, nietypowej stymulacji sensorycznej czy praktyk medytacyjnych). Choć całkiem dobrze rozumiemy już zmiany w spektrum od braku świadomości (np. anestezji), przez ograniczoną świadomość (np. płytki sen) aż po typowy stan czuwania, to wciąż nie dysponujemy kompleksową klasyfikacją skrajnie różnych jakościowo stanów doświadczalnych przez ludzi. Wyzwaniem pozostaje tu zaproponowanie kluczowych wymiarów uchwytujących różnice między odmiennymi stanami, szczególnie że jawią się one jako tak „nieciągłe względem naszej zwyczajnej świadomości”. Celem prezentowanego projektu było stworzenie modeli przedstawiających subiektywny stopień odmienności między poszczególnymi stanami w postaci odległości między punktami w przestrzeni geometrycznej. Modele te wyłonione zostały automatycznie (za pomocą tzw. techniki skalowania wielowymiarowego) w oparciu o analizy ocen (od ponad 700 osób) określających stopień odmienności między parami wyraźnie zapamiętanych doświadczeń wywołanych przez różnorodne substancje psychoaktywne. Główny z wymiarów organizujących wyłonioną przestrzeń, umiejscowił stan typowy wraz ze stanami wywołanymi przez depresanty i stymulanty na jednym krańcu, podczas gdy stany wywołane przez psychodeliki i dysocjanty znalazły się na krańcu przeciwnym (spektrum „zniekształcenia realności”). Drugi podstawowy wymiar rozciągał się od stanów wywołanych przez depresanty oraz opioidy do stymulantów (spektrum „relaksacji-stymulacji”). Badanie to stanowi pierwszą tak kompleksową i bezzałożeniową teoretycznie próbę zarysowania krajobrazu odmiennych stanów świadomości w oparciu o dane empiryczne. Choć zwiększanie rozumienia tych stanów znajduje swe zastosowanie głównie w kontekście kliniczno-terapeutycznym, to z perspektywy czysto teoretycznej postulować można, że „wszelkie wyjaśnienia wszechświata, które pomijają istnienie tych form świadomości, z konieczności nie mogą być ostatecznymi” (W. James, 1902, s. 388).

Powszechnym i słusznym oczekiwaniem obywateli jest prowadzenie polityki opartej na wiedzy. Szczególnie staje się to oczywiste, gdy mowa o kwestiach, przy których bez nauki nie mielibyśmy jasnego obrazu problemu, któremu chcemy sprostać, i bylibyśmy bezradni, jeśli chodzi o konieczne do przedsięwzięcia środki. Przypadkami takich zjawisk mogą być globalne ocieplenie i pandemia COVID-19. Czy rozwiązaniem problemów współczesnego świata byłoby oddanie sterów w ręce ekspertów? Jakie wiążą się z tym zagrożenia? Dlaczego nauka jest postrzegana przez wielu jako równie stronnicza jak polityka? W swoim wykładzie przedstawię napięcia, które rodzą się między ekspertami, politykami i opinią publiczną, oraz wyjaśnię ich źródła.