język obcy nowożytny

Lekcja przeznaczona jest dla osób nieznających języka tureckiego. Na wstępie zostanie przedstawiona krótka historia języka tureckiego używanego w Turcji na tle innych języków tureckich (turkijskich). Język turecki używany w Republice Tureckiej należy do oguzyjskiej grupy języków tureckich. Wraz z migracją Turków na obecnie zamieszkiwanym przez nich terenem Azji Mniejszej i części Półwyspu Bałkańskiego ulegał wielu modyfikacjom. Wraz z przyjęciem przez Turków islamu zapisywany był alfabetem arabskim. Od roku 1928 Turcy posługują się alfabetem łacińskim dostosowanym do wymowy tureckich samogłosek i spółgłosek. 

Następnie omówienie struktury języka tureckiego i jego cech charakterystycznych. Język turecki jest językiem aglutynacyjnym, czyli opiera się na przyłączaniu końcówek do rdzenia. W języku tym występują zarówno sufiksy słowotwórcze, deklinacyjne, jak i koniugacyjne. W języku tym nie ma gramatycznej kategorii rodzaju. Istnieją konstrukcje wyrażające posiadanie będące odpowiednikiem polskiego ‘mieć’, np. ‘mam kota’ – ‘mój kot istnieje’, dlatego też najważniejszą konstrukcją w języku tureckim jest posesywność wyrażana przez końcówki dzierżawcze.

Podstawową częścią zajęć będzie prezentacja alfabetu, nauka przedstawiania się, powitania o różnej porze dnia, pożegnania, pytania o imię, narodowość, wiek, rodzeństwo. Tym samym zostaną przedstawione liczebniki, nazwy kilku krajów i języków, jakie w danych państwach są używane.

Na zakończenie podane zostaną podstawowe zwroty grzecznościowe, zarówno te, z jakimi mamy do czynienia w języku polskim, jak i te, które charakterystyczne są dla języka tureckiego, a których użycie wymagane jest przez turecki savoir vivre.

Na lekcji pokazowej wykorzystane zostaną zarówno klasyczne, jak i nowoczesne metody nauczania. Uczestnicy otrzymają karty pracy, na których będą zapisywać jikoshо̄kai, czyli ‘przedstawienie się’. Podamy nasze imię i nazwisko (lektorka zapisze je dla uczestników japońskim sylabariuszem - katakaną), a także kraj i miasto pochodzenia. Nauczymy się liczyć do stu (ale spokojnie, będzie nam potrzebne tylko dziesięć słówek! ), i podamy swój wiek. Liczby i cyfry przydadzą się także, by powiedzieć „Jestem w X klasie”. Oprócz tych zdań nauczymy się także podstawowych wyrażeń grzecznościowych (proszę, przepraszam, itp.). Nowoczesne metody dydaktyczne to na przykład Kahoot i Quizlet, które posłużą do wprowadzenia i zebrania w jedno miejsce słownictwa.

Czy język ukraiński jest naprawdę trudny? A może Polacy rozumieją więcej, niż im się wydaje? Podczas interaktywnej lekcji uczestnicy spróbują samodzielnie odgadnąć znaczenie ukraińskich słów i wyrażeń oraz odkryją podobieństw między językiem polskim i ukraińskim.
Uczestnicy poznają podstawy alfabetu ukraińskiego, nauczą się czytać proste słowa zapisane cyrylicą oraz zobaczą, jak język ukraiński funkcjonuje we współczesnej kulturze i mediach społecznościowych.
Podczas zajęć przedstawione zostaną:

• ciekawe ukraińskie słowa i ich znaczenia;
• podobieństwa oraz różnice między językiem polskim i ukraińskim;
• "fałszywi przyjaciele” tłumacza;
• ukraińskie formy zdrobniałe i ich emocjonalny charakter;
• współczesny młodzieżowy slang;
• przykłady języka ukraińskiego w muzyce, memach i internecie.

Uczniowie będą uczestniczyć w krótkich quizach językowych oraz interaktywnych zadaniach, dzięki którym przekonają się, że język ukraiński może być jednocześnie bliski, zrozumiały i interesujący.

Na początku zastanowimy się, dlaczego można powiedzieć, że język perski jest dalekim krewnym języka polskiego i spróbujemy odnaleźć dostrzegalne podobieństwa w tych dwóch językach. Następnie przejdziemy do krótkiego, praktycznego ćwiczenia, w którym uczestnicy spróbują rozpoznać w języku polskim słowa mające swoje źródło w perskim.

W dalszej części lekcji przeniesiemy się na mapę świata żeby zobaczyć, gdzie współcześnie używany jest język perski. Uczestnicy dowiedzą się, w jakich krajach się nim mówi, jakie są jego odmiany oraz jaką rolę pełni w kulturze.

Po tym wprowadzeniu przejdziemy do głównej części zajęć, czyli nauki alfabetu perskiego. Uczestnicy poznają podstawowe litery i znaki diakrytyczne używane do zapisu krótkich samogłosek. Zwrócimy uwagę na różnice między alfabetem perskim a łacińskim, a także na kierunek pisania i specyfikę łączenia liter. Po wprowadzeniu do alfabetu, przejdziemy do ćwiczeń praktycznych o rosnącym stopniu trudności. Między innymi uczestnicy spróbują rozpoznawać i odczytywać proste słowa i zapisać swoje imię po persku.

Ostatnią częścią lekcji będzie nauka kilku przydatnych zwrotów w języku perskim umożliwiających przestawienie się, powiedzenie skąd jesteśmy czy zapytanie o samopoczucie.

Całość zakończy się podsumowaniem zdobytej wiedzy oraz możliwością zadania pytań.

W dzisiejszych czasach gry wideo są wydawane w kilkunastu, a niekiedy nawet kilkudziesięciu różnych wersjach językowych na całym świecie. Nie zawsze jednak gracze są usatysfakcjonowani grą w rodzimej wersji językowej. Wielokrotnie na forach internetowych krytykują oni wydawców za błędy w grach wydawanych po polsku. Najczęściej wymienianymi usterkami są nienaturalna intonacja aktorów udzielających głosów pojawiającym się w grach postaciom, nadgorliwość w przekładaniu nazw własnych, czy nieścisłości gramatyczne lub ortograficzne negatywnie wpływające na odbiór gry. Błędy pojawiające się w polskich wersjach gier przetłumaczonych z innych języków nie zawsze muszą jednak wynikać z nieuwagi tłumaczy. Czasem mogą być one spowodowane strategiami podejmowanymi przez producentów, organizacją procesu tworzenia nowych wersji językowych gry, czy strukturą samych gier. Na spotkaniu przedstawione zostaną najczęściej wskazywane przez odbiorców błędy tego rodzaju oraz możliwe powody ich pojawiania się. Towarzyszyć im będą przykłady pochodzące z gier reprezentujących różne gatunki oraz wydanych zarówno w ostatnich latach, jak i w początkach dystrybucji gier w Polsce.

Zjawisko fałszywych przyjaciół tłumacza jest znane chyba każdej osobie uczącej się języka obcego. Słowa, które brzmią lub wyglądają podobnie albo identycznie w języku ojczystym i języku uczonym mogą doprowadzić do nieporozumień lub nawet nieprzyjemności. Dlatego też trzeba mieć ich świadomość. Z uwagi na różnicę w systemie zapisu między językiem polskim i rosyjskim (alfabet łaciński i cyrylica) w przypadku tych języków możemy mówić jedynie o słowach o podobnym lub identycznym brzmieniu, czyli homonimach. Przykładowo, w języku rosyjskim słowo „zapominać” ma tak naprawdę zupełnie przeciwne znaczenie niż w języku polskim, ponieważ odnosi się do zapamiętywania. Po spotkaniu uczestnicy nie będą się już bać rosyjskiej „zażygałki”, dowiedzą się, że rosyjska „dynia” na pewno nie przyda się na Halloween, a „but” po rosyjsku nie jest częścią garderoby.

Spotkanie poświęcone będzie jednemu z najbardziej fascynujących zjawisk w nauce języków obcych: interferencji językowej, czyli wpływowi języka ojczystego na sposób, w jaki mówimy w języku obcym. Dlaczego Polacy pytają po angielsku „How to say it?”, mówią o „mobbingu”, używają słowa „meeting” zamiast „get-together”. Jakie błędy zdarzają się nawet osobom na wysokim poziomie językowym?

Podczas spotkania przyjrzymy się najczęstszym „polskim śladom” w języku angielskim — od fałszywych przyjaciół i anglicyzmów po kalki gramatyczne i kulturowe nieporozumienia. Uczestnicy dowiedzą się, dlaczego wiele błędów brzmi dla Polaków całkowicie logicznie, choć dla native speakerów bywają zabawne, dziwne lub niezrozumiałe.

W przystępnej formie pokażę, dlaczego tłumaczenie „słowo w słowo” tak często zawodzi oraz które błędy są praktycznie nieśmiertelne. Spotkanie będzie pełne autentycznych przykładów z sal lekcyjnych, internetu i codziennej komunikacji. To spotkanie dla wszystkich, którzy uczą się angielskiego, uczą innych albo po prostu interesują się tym, jak języki wpływają na nasze myślenie.