Wydział Rehabilitacji

Podczas wykładu uczniowie dowiedzą się czym jest odporność psychiczna oraz w jaki sposób mogą ją wzmacniać. Przyjmując, że odporność oznacza zdolność do radzenia sobie ze stresem wyzwaniami i presją kluczowe jest jej rozwijanie przez ludzi młodych, którzy na co dzień zmagają się z licznymi wyzwaniami. Podczas wykładu uczniowie zapoznają się ze sposobami radzenia sobie na poziomie biologicznym i poznawczym. Omówione zostaną czynniki takie jak: dbanie o ciało, aktywność fizyczna oraz relaksacja. Radzenie sobie ze stresem na poziomie poznawczym osadzone będzie w nurcie psychologii pozytywnej, ze szczególnym naciskiem na style wyjaśniania determinujące określone zachowania w sytuacjach trudnych. Wykład zrealizowany będzie w formie interaktywnej, co ułatwi przyswajanie prezentowanych treści oraz zachęci do wprowadzenia wspierających odporność praktyk w codzienne życie.

Gatunek ludzki charakteryzuje neuroróżnorodność, w ramach której istnieją dwie grupy: neutorypowi i neuroatypowi. Pierwsza grupa to, osoby, których funkcje i struktury mózgu, determinują typowy dla większości sposób percypowania świata i reagowania na niego. Do drugiej grupy należą osoby, których mózgi warunkują bardziej idiosynkratyczny sposób percypowania świata. W tej grupie znajdują się przede wszystkim osoby w spektrum autyzmu.

Autyzm jest genetycznie uwarunkowanym ludzkim wariantem neurologicznym. Autystyczne mózgi charakteryzują się szczególnie wysokim poziomem łączności synaptycznej i reaktywności. To sprawia, że subiektywne doświadczenie jednostki autystycznej staje się bardziej intensywne i chaotyczne niż u osób nie autystycznych: zarówno na poziomie czuciowo-ruchowym, jak i poznawczym, umysł autystyczny ma tendencję do rejestrowania większej ilości informacji, a wpływ każdego fragmentu informacji ma tendencję do bycia zarówno silniejszym i mniej przewidywalnym.

• Dyskusja na temat ludzkich zasobów, budujących społeczności – czego potrzebujemy by żyło się dobrze. Analogia do bioróżnorodności w omawianiu zasobów tkwiących a atypowych umysłach. Do czego może się przydać osoba neuroatypowa.
• Przypowiastki neuroróżnorodne pozwalające zrozumieć, że ludzkość potrzebuje różnych perspektyw dla budowania własnej komplementarności.
• Prezentacja definicji autyzmu w ujęciu normatywizującym, akcentującym jedynie odmienność ścieżki rozwojowej. Przeformułowanie rozumienia ASD z kategorii zaburzenia na kategorie odmienności.  
• Dyskusja na temat wykorzystania mocnych stron na swoich przykładach i odniesienie tego od mocnych stron osób neuroróżnorodnych.

Myśląc o korzyściach zdrowotnych płynących z aktywności fizycznej zwykle koncentrujemy się na zdrowiu fizycznym. A czy ruch wpływa na sferę psychiczną? Jak naukowcy badają ten wpływ? Jakimi dowodami tego wpływu dysponują? Jak ten wpływ wyjaśniają? Jak ćwiczyć, by pozytywne efekty były jak największe? Czy wpływ ten jest zawsze korzystny? Podczas wykładu omówione zostaną procedury i wyniki współczesnych badań naukowych nad wpływem ćwiczeń fizycznych na psychikę młodzieży. Przedstawione zostaną dowody naukowe, że aktywność fizyczna „działa” w sferze emocjonalnej: poprawia nastrój i obniża poziom lęku oraz wpływa na obraz własnej osoby: podwyższa samoocenę i kształtuje pozytywny obraz własnego ciała, stanowiąc tym samym ważne narzędzie w profilaktyce i leczeniu depresji, zaburzeń lękowych czy zaburzeń odżywiania. Szczególnie interesujące dla uczniów mogą być korzyści w sferze poznawczej: „ruch rzeźbi umysł” poprawiając uwagę i pamięć roboczą, zwiększając elastyczność poznawczą, rozwijając zdolność hamowania reakcji i funkcje wykonawcze. Wskazane zostaną formy ćwiczeń fizycznych przynoszące szczególnie duże korzyści dla naszej psychiki. Uczniowie dowiedzą się, dlaczego „to działa” – jakie mechanizmy biologiczne, psychologiczne i społeczne powodują te korzyści. Nie można jednak pominąć „drugiej strony medalu” – potencjalnych zagrożeń związanych z nadmierną aktywnością fizyczną takich jak pierwotne i wtórne (związane z zaburzeniami odżywiania) uzależnienie od ćwiczeń fizycznych czy dysmorfia mięśniowa. Uczniowie poznają pierwsze sygnały i objawy tych zaburzeń i dowiedzą się jak zmniejszać ich ryzyko. W końcowej części zajęć każdy uczestnik przygotuje dla siebie „receptę na ruch”.