Transfer kapitału edukacyjnego – aspekty międzypokoleniowe i międzykulturowe

Transfer kapitału edukacyjnego dotyczy dzielenia się wiedzą, umiejętnościami i kompetencjami społecznymi – wewnątrz grup społecznych i między nimi. Systematyczny międzypokoleniowy transfer kapitału edukacyjnego ma swój początek w rodzinie i jest związany z relacjami: rodzice – dzieci oraz w przypadku rodzin wielopokoleniowych mieszkających wspólnie, dziadkowie – rodzice – dzieci. Na kolejnych etapach transfer tego rodzaju zachodzi między uczniami a nauczycielami i studentami a wykładowcami. Co istotne – nauczyciele i wykładowcy dzielą się ze swoimi uczniami i studentami także doświadczeniem zawodowym i życiowym. Dzielenie się doświadczeniem zawodowym w wielu przypadkach (szkoły branżowe I i II stopnia, kursy, szkolenia, uczelnie wyższe – szczególnie studia niestacjonarne) przyjmuje formę relacji zwrotnej. 

Podstawą transferu międzykulturowego jest otwartość i pozytywne nastawienie do szeroko rozumianej „inności”. Sprowadza się on do relacji: My – Oni (Inni) w następujących warunkach: wewnątrz terytorium danego kraju (relacje między grupami etnicznymi i wyznaniowymi – między przedstawicielami mniejszości narodowych i kulturą dominującą), na terytoriach przygranicznych (relacje z najbliższymi sąsiadami – handel, edukacja, udział w imprezach kulturalnych i sportowych, a także w spotkaniach rodzinnych) oraz w innych krajach (poznawanie innych języków, kultur).