Wystawa

Na ile świat roślin przedstawiony w opowiadaniach A. Sapkowskiego odpowiada realnym warunkom przyrodniczym panującym w średniowiecznej Europie? Czy wiedźmińskie eliksiry są dla ludzi? Co jadali Geralt i Jaskier? Jak pachniały Yennefer i Essi? Odpowiedzi na wszystkie te pytania udzielimy prowadząc detektywistyczne dochodzenie w oparciu o wiedzę na temat biologicznych własności poszczególnych roślin i historii ich obecności w Europie.

Poza aspektami kulturalno-historycznymi, w czasie wykładu pochylimy się również nad przedstawieniami roślin w grze RPG. Zastanowimy się, czy na podstawie gry można uczyć się biologii? Czy w grafice polskiej gry Wiedźmin 3 odzwierciedlono warunki przyrodnicze panujące w realnym świecie, czy raczej jest to dzieło całkowicie fikcyjne? Ocenimy realizm obecnych w Wiedzminie 3 modeli roślin i odpowiadających im ilustracji. Prześledzimy techniki, którymi mogli posługiwać się twórcy gry przy generowaniu niektórych motywów roślinnych. Przeanalizujemy również środowiska i wybrane krajobrazy lokacji w grze – sprawdzimy przystosowania i wymagania ekologiczne roślin, czy na przykład porównamy ich porę kwitnienia. Wykładowi towarzyszyć będzie wystawa okazów zielnikowych omawianych gatunków roślin, by móc na żywo się przekonać jak wyglądają! Słuchacze będą mogli także poznać zapach perfum, którymi skrapiały się ukochane kobiety Geralta.

Jaćwingowie to tajemniczy, wojowniczy lud bałtycki zamieszkujący Suwalszczyznę we wczesnym średniowieczu. Organizowali liczne wyprawy łupieskie, budowali potężne, warowne grody. Mieli też własny system zwyczajów i obrzędów religijnych. Ich niezwykłą historię poznamy na wystawie "Jaćwieskie Eldorado" prezentującą unikatowe zabytki pochodzące z najbogatszego cmentarzyska Jaćwingów w Krukówku koło Suwałk. Prace archeologiczne na tym stanowisku, prowadzone były przez archeologów Państwowego Muzeum Archeologiznego oraz Muzeum Okręgowego w Suwałkach. Natomiast, na naszych warsztatach, z gliny odtwarzać będziemy wizerunki Jaćwieskich bogów, między innymi Perkunasa, Żeminele i innych. Prace zabierane będą do domu. Prosimy o przyniesienie kartonów na prace dzieci.

Zwiedzanie wystawy stałej Polonia Restituta. O niepodległość i granice 1914 - 1921. Na wystawie „Polonia Restituta” uporządkujemy wiedzę o najważniejszych wydarzeniach i postaciach historycznych, związanych z okresem I wojny światowej. Poznamy zawiłe drogi, jakie pokonała Polska, różnorodność metod i sposobów jakich Polacy się imali, aby odzyskać niepodległość, oraz problemy, z którymi musiała się zmagać nasza ojczyzna, gdy kształtowały się jej granice. 

Jaćwingowie to tajemniczy, wojowniczy lud bałtycki zamieszkujący Suwalszczyznę we wczesnym średniowieczu. Organizowali liczne wyprawy łupieskie, budowali potężne, warowne grody. Mieli też własny system zwyczajów i obrzędów religijnych. Ich niezwykłą historię poznamy na wystawie "Jaćwieskie Eldorado" prezentującą unikatowe zabytki pochodzące z najbogatszego cmentarzyska Jaćwingów w Krukówku koło Suwałk. Prace archeologiczne na tym stanowisku, prowadzone były przez archeologów Państwowego Muzeum Archeologiznego oraz Muzeum Okręgowego w Suwałkach. Natomiast, na naszych warsztatach, z gliny odtwarzać będziemy wizerunki Jaćwieskich bogów, między innymi Perkunasa, Żeminele i innych. Prace zabierane będą do domu. Prosimy o przyniesienie kartonów na prace dzieci.

Ponieważ las najlepiej poznaje się w lesie, zabierzemy was na lekcję z rozpoznawania śladów i tropów zwierząt w Kampinoskim Parku Narodowym. W programie spacer ścieżką dydaktyczną, obserwacje przyrodnicze z wieży widokowej, spacer skrajem obszaru ochrony ścisłej Granica. Wycieczka będzie także świetną okazją do poznania wyjątkowego miejsca - nowo otwartego Muzeum Puszczy Kampinoskiej w Granicy.
W tracie spotkanie opowiemy o:
- zwyczajach i zachowaniach zwierząt
- sposobach kamuflażu i przystosowaniach do życia w zmiennych środowiskach
- jego warstwowej budowie lasu i zamieszkujących je organizmach
- opowiemy jak podziwiać i poznawać przyrodę tak, aby jej nie szkodzić
- wytłumaczymy jak sprawić, aby nasza obecność nie była dla przyrody dokuczliwą, pokażemy, że obserwowanie przyrody jest o wiele ciekawsze!

Jaćwingowie to tajemniczy, wojowniczy lud bałtycki zamieszkujący Suwalszczyznę we wczesnym średniowieczu. Organizowali liczne wyprawy łupieskie, budowali potężne, warowne grody. Mieli też własny system zwyczajów i obrzędów religijnych. Ich niezwykłą historię poznamy na wystawie "Jaćwieskie Eldorado" prezentującą unikatowe zabytki pochodzące z najbogatszego cmentarzyska Jaćwingów w Krukówku koło Suwałk. Prace archeologiczne na tym stanowisku, prowadzone były przez archeologów Państwowego Muzeum Archeologiznego oraz Muzeum Okręgowego w Suwałkach. Natomiast, na naszych warsztatach, z gliny odtwarzać będziemy wizerunki Jaćwieskich bogów, między innymi Perkunasa, Żeminele i innych. Prace zabierane będą do domu. Prosimy o przyniesienie kartonów na prace dzieci.

Na podstawie wybranych dzieł sztuki z kolekcji stałej MAW poznamy kilka opowieści biblijnych. Wspólnie poszukamy zawartego w nich morału oraz odpowiemy na pytanie, czy treści biblijne są aktualne obecnie. Będziemy poruszać się między obrazami, których bohaterami są m.in. Zuzanna, Hiob, Ezechiel i Samarytanka. Przyjrzymy się temu, jak określone postawy etyczne zobrazowali na płótnie artyści poszczególnych epok i jakich użyli środków artystycznych? Kluczowe słowa: wierność, pokora, czystość, oddanie, zaufanie, prawda, miłość, odwaga.

Jaćwingowie to tajemniczy, wojowniczy lud bałtycki zamieszkujący Suwalszczyznę we wczesnym średniowieczu. Organizowali liczne wyprawy łupieskie, budowali potężne, warowne grody. Mieli też własny system zwyczajów i obrzędów religijnych. Ich niezwykłą historię poznamy na wystawie "Jaćwieskie Eldorado" prezentującą unikatowe zabytki pochodzące z najbogatszego cmentarzyska Jaćwingów w Krukówku koło Suwałk. Prace archeologiczne na tym stanowisku, prowadzone były przez archeologów Państwowego Muzeum Archeologiznego oraz Muzeum Okręgowego w Suwałkach. Natomiast, na naszych warsztatach, z gliny odtwarzać będziemy wizerunki Jaćwieskich bogów, między innymi Perkunasa, Żeminele i innych. Prace zabierane będą do domu. Prosimy o przyniesienie kartonów na prace dzieci.

Tematem spotkania będą interakcje biologii molekularnej i komórkowej oraz sztuk wizualnych. W czasie spotkania zostanie wygłoszony wykład dr hab. Marzeny Stefaniuk z Instytutu Biologii Doświadczalnej PAN im. M. Nenckiego w Warszawie pt. "Różne oblicza mózgu - sztuka obrazowania neuronów". Ze strony Akademii Sztuk Pięknych Pani Diana Lelonek wygłosi wykład pt. "Solarstalgia, fotosynteza i roślinna ciemnia", a Zofia Kwasieborska wykład pt. "Dialog międzygatunkowy. Jak odkrywać pozaludzki świat?".

W czasie prezentacji zostaną przedstawione przykłady możliwych inspiracji wizualnych i konceptualnych obecnych we współczesnej biologii molekularnej i komórkowej, ze szczególnym uwzględnieniem technik mikroskopowych. Zostaną omówione także korzyści, jakie mogą odnosić naukowcy i artyści sztuk wizualnych w ramach projektów naukowo-artystycznych (Art & Science). Zostanie zaprezentowana idea kolekcji sztuki współczesnej w Instytucie Nenckiego PAN.

W drugiej części zostanie przedstawiona wystawa prac studentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie inspirowana wizytami w laboratoriach naukowych m.in. w Pracowni Obrazowania Mózgu Instytutu Nenckiego PAN.

Na podstawie wybranych dzieł sztuki z kolekcji stałej MAW poznamy kilka opowieści biblijnych. Wspólnie poszukamy zawartego w nich morału oraz odpowiemy na pytanie, czy treści biblijne są aktualne obecnie. Będziemy poruszać się między obrazami, których bohaterami są m.in. Zuzanna, Hiob, Ezechiel i Samarytanka. Przyjrzymy się temu, jak określone postawy etyczne zobrazowali na płótnie artyści poszczególnych epok i jakich użyli środków artystycznych? Kluczowe słowa: wierność, pokora, czystość, oddanie, zaufanie, prawda, miłość, odwaga.

Ponieważ las najlepiej poznaje się w lesie, zabierzemy was na lekcję z rozpoznawania śladów i tropów zwierząt w Kampinoskim Parku Narodowym. W programie spacer ścieżką dydaktyczną, obserwacje przyrodnicze z wieży widokowej, spacer skrajem obszaru ochrony ścisłej Granica. Wycieczka będzie także świetną okazją do poznania wyjątkowego miejsca - nowo otwartego Muzeum Puszczy Kampinoskiej w Granicy.
W tracie spotkanie opowiemy o:
- zwyczajach i zachowaniach zwierząt
- sposobach kamuflażu i przystosowaniach do życia w zmiennych środowiskach
- jego warstwowej budowie lasu i zamieszkujących je organizmach
- opowiemy jak podziwiać i poznawać przyrodę tak, aby jej nie szkodzić
- wytłumaczymy jak sprawić, aby nasza obecność nie była dla przyrody dokuczliwą, pokażemy, że obserwowanie przyrody jest o wiele ciekawsze!

Ponieważ las najlepiej poznaje się w lesie, zabierzemy was na lekcję z rozpoznawania śladów i tropów zwierząt w Kampinoskim Parku Narodowym. W programie spacer ścieżką dydaktyczną, obserwacje przyrodnicze z wieży widokowej, spacer skrajem obszaru ochrony ścisłej Granica. Wycieczka będzie także świetną okazją do poznania wyjątkowego miejsca - nowo otwartego Muzeum Puszczy Kampinoskiej w Granicy.
W tracie spotkanie opowiemy o:
- zwyczajach i zachowaniach zwierząt
- sposobach kamuflażu i przystosowaniach do życia w zmiennych środowiskach
- jego warstwowej budowie lasu i zamieszkujących je organizmach
- opowiemy jak podziwiać i poznawać przyrodę tak, aby jej nie szkodzić
- wytłumaczymy jak sprawić, aby nasza obecność nie była dla przyrody dokuczliwą, pokażemy, że obserwowanie przyrody jest o wiele ciekawsze!

Mastaba Faraona to tajemniczy grobowiec, który znajduje się w południowej części Sakkary, ok. 25 km na południe od Kairu w Egipcie. Zbudował go faraon o imieniu Szepseskaf (ok. 2500 p. n.e.), ostatni władca epoki budowniczych wielkich piramid. Jego przodkowie to słynni faraonowie IV dynastii: Cheops (Chufu), Chefren (Chafre) oraz Mykerinosa (Menkaure). To właśnie ich grobowce są jedynym z siedmiu cudów świata starożytnego, jaki przetrwał do naszych czasów. Bo jak mawia stare arabskie przysłowie ludzie lękają się czasu, a czas boi się piramid!

Jednak Szepseskafa w przeciwieństwie do swoich wielkich przodków nie wzniósł swego grobowca w Gizie, lecz w Sakkarze, i nie była to piramida, lecz mastaba (po arabsku ława), rodzaj grobowca zarezerwowany podówczas dla dostojników, nie dla władców.

Czy zrobił tak dlatego, że nie było już miejsca Gizie na jego grobowiec, czy może dlatego, że chciał się uwolnić od stale rosnącego w siłę kleru boga słońca Ra? Czy w istocie za boskiego patrona wybrał Ptaha - głównego boga ówczesnej stolicy Egiptu – Memfis, które znajdowało się dokładnie naprzeciwko Sakkary? Te i inne pytania nurtują naukowców od wielu lat. Również sam grobowiec nigdy nie został dokładnie przebadany.

Szepseskaf rozpoczął budowę grobowca w pierwszym roku panowania, lecz nigdy jej nie ukończył, gdyż jego panowanie trwało prawdopodobnie zaledwie kilka lat. Jedne źródła podają, iż 4, inne, iż 7.

Niemniej, w ciągu tak krótkiego czasu udało mu się wznieść ogromną kamienną mastabę (w chwili obecnej ok. 100 m x 75 x 19 m), której budowę ukończyli jego następcy. Kim byli i dlaczego to zrobili – pozostaje również zagadką.

Od 2024 roku Mastaba Faraona jest badana przez polsko-egipską misję archeologiczną prowadzoną przez Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN i Ministerstwo Turystyki i Starożytności Arabskiej Republiki Egiptu. Już pierwsze sezony przyniosły wiele nowych danych na temat historii tego grobowca.

Wystawa wpisuje się w obchody Roku Jerzego Giedroycia, twórcy i redaktora paryskiej „Kultury”. Ukaże ona muzyków obecnych w kręgu „Kultury”. Byli wśród nich zarówno kompozytorzy emigracyjni: Roman Palester, Andrzej Panufnik, Konstanty Regamey, jak i krajowi: Zygmunt Mycielski i Stefan Kisielewski. Utrzymywali kontakty z „Kulturą”, czego dowodem są ich publikowane na łamach pisma teksty oraz zachowana w archiwach „Kultury” korespondencja. Do tego grona dodać należy pianistów – Witolda Małcużyńskiego, który wspierał działania „Kultury” wykorzystując swą międzynarodową pozycję w świecie muzyki oraz Jana Holcmana, który wyszedł z ZSRR z Armią Andersa, po wojnie zamieszkał w USA, a w „Kulturze” zamieszczał bardzo ciekawe artykuły na tematy muzyczne.

W dotychczasowej wiedzy dotyczącej dorobku „Kultury” muzyka pozostaje na uboczu, badacze sięgają głównie do wątków politycznych i literackich. I choć rzeczywiście muzyka pozostawała na uboczu głównych zainteresowań red. Jerzego Giedroycia, wskazanie na obecność artystów muzyków (kompozytorów, pianistów) w kręgu niezależnych intelektualistów skupionych wokół najważniejszego polskiego pisma na emigracji, pozwala zwrócić uwagę na często niesłusznie pomijanych aktorów tej sieci relacji emigracyjnego świata. Znajomość z nimi pokazuje też mniej znane oblicze działalności Giedroycia, w tym także jego zainteresowanie sprawami muzyki, choć zawsze połączone z kwestiami politycznymi.

Kuratorzy:
dr hab. Beata Bolesławska-Lewandowska, prof. IS PAN
dr Michał Ceglarek, Muzeum Chopina-Narodowy Instytut Fryderyka Chopina