Granice ingerencji w ludzki umysł

Nowoczesne neurotechnologie, takie jak metody neuromodulacji układu nerwowego czy interfejsy mózg-komputer, są dziś z powodzeniem stosowane do kontrolowania bólu, leczenia chorób neurologicznych i zaburzeń psychicznych oraz przywracania funkcji motorycznych i komunikacyjnych. Technologie te podnoszą jakość życia milionów ludzi na świecie. Niosą jednak ze sobą nowe ryzyka oraz wyzwania etyczne i prawne. Ich stosowanie wiąże się bowiem z bezpośrednim względem i ingerencją w mózg i umysł człowieka – w jego procesy poznawcze, emocje, pamięć, motywację, a nawet osobowość. To zaś rodzi fundamentalne pytanie o należną ochronę integralności, tożsamości, autonomii oraz prywatności jednostki w dobie współczesnych neurotechnologii.

Celem wystąpienia jest analiza granic ingerowania w ludzki mózg i umysł w kontekście postulowanych w literaturze neuro-praw człowieka (neurorights), w tym prawa do integralności psychicznej, prawa do wolności poznawczej oraz prawa do prywatności psychicznej.