Nauki społeczne

W planie wykład oraz dyskusja na temat community sponsorship (w Polsce tłumaczonego jako patronat społeczny), czyli publiczno-prywatnego partnerstwa przyjmowania i wspierania uchodźców, w którym kluczową rolę odgrywają osoby prywatne - zazwyczaj w formie grupy kilku osób wspierających osobę/rodzinę uchodźczą.

Na wykładzie opowiemy, czym jest ta forma wsparcia, jak się rozwija, jak ją badamy i co wynika z naszych badań.

Zapraszamy na debatę.

Czy czas wolny pozwala nam uciec od społeczeństwa?
Czy nam się to podoba, czy nie, na naszym stylu życia swoje piętno odciska położenie klasowe. I nie tylko w pracy, która nam tę klasę zasadniczo wyznacza, lecz również i w tym, co robimy po niej. Różnią nas nie tylko kierunki wakacyjnych wyjazdów, ale też spędzanie czasu wolnego wieczorami i w weekendy.

Popatrzmy na rower. Wielu jeździ nim do pracy – jedni z konieczności, drudzy z wyboru, ale tylko ci drudzy będą nim jeździć dla samej przyjemności pedałowania. A przetwory? Jedni robią je, by zaoszczędzić kilka złotych, inni znajdują w tym satysfakcję: sam zrobiłem te grzybki!

Czy czas wolny jest naprawdę naszym własnym, czy nie należy także do społeczeństwa, które nam łaskawie „podpowiada”, jak go spędzać? Czy możemy to robić niezależnie od klasowych przynależności, których nikt przecież oficjalnie nie deklaruje?

Na ten temat będą dyskutować Maciej Gdula, redaktor książki Style życia i porządek klasowy w Polsce oraz Andrzej Waśkiewicz, autor książki Otium cum dignitate, czyli o godziwym spędzaniu czasu wolnego. Rozmowę poprowadzi Małgorzata Tłomak, absolwentka Wydziału Socjologii UW.

Warsztat poświęcony jest doświadczeniu ciała i ruchu jako sposobu wspierania regulacji emocjonalnej, pogłębiania samoświadomości oraz budowania bardziej świadomej relacji ze sobą. Punktem wyjścia jest założenie, że poczucie „Ja” rozwija się nie tylko poprzez myśli i refleksję, ale również poprzez doświadczenie cielesne - rozpoznawanie napięć, impulsów, emocji i sposobów reagowania. Z badań wynika, że to właśnie ciało reaguje najwcześniej na bodźce zewnętrzne często uruchamiając utrwalone wzorce. Na warsztacie chcemy dotrzeć do informacji jakie przekazuje nam bycie w kontakcie z ciałem bez konieczności automatycznego reagowania. Zapraszamy do otworzenia się na poszerzanie możliwości wyboru reakcji z centrum połączenia ze sobą, dając tym samym większe poczucie swobody i wolności.

Warsztat łączy część teoretyczną i praktyczną. W części wprowadzającej uczestnicy poznają podstawowe zagadnienia dotyczące relacji między układem nerwowym, emocjami i procesem regulacji. Porozmawiamy o tym, w jaki sposób automatyczne reakcje utrwalają się w codziennym funkcjonowaniu oraz jak ruch i doświadczenie cielesne mogą wspierać większą elastyczność i lepsze rozumienie własnych stanów emocjonalnych.

Inspiracją dla warsztatu są podejścia wykorzystujące ruch i świadomość ciała w pracy rozwojowej i terapeutycznej, m.in. Movement Medicine, analiza bioenergetyczna Lowena czy psychoterapia sensomotoryczna.

Część praktyczna będzie oparta na prostych ćwiczeniach, tańcu intuicyjnym, pracy z oddechem i eksploracji ruchu. Uczestnicy będą mogli doświadczać tego, jak ciało wyraża emocje i napięcie. Ważnym elementem warsztatu będzie także przyjrzenie się repertuarowi automatycznych reakcji ciała oraz eksplorowanie jak to jest poruszyć się w nowy sposób.

Nie są wymagane żadne umiejętności taneczne ani wcześniejsze doświadczenie. Warsztat ma charakter psychoedukacyjny i rozwojowy, jest skierowany do osób zainteresowanych relacją między emocjami, ciałem i świadomością siebie.

Zalecany jest wygodny strój umożliwiający swobodny ruch.

Wykład o projektowaniu przestrzeni miejskich przyjaznych osobom z demencją. Jak architektura, komunikacja i usługi mogą wspierać bezpieczeństwo, orientację i samodzielność mieszkańców.

Podczas warsztatu zastanowimy się dlaczego młodszym i starszym może się pracować razem trudno, a także co można zrobić, żeby pracowało nam się lepiej.

Wspólnie podejmiemy refleksję nad różnorodnością pokoleniową, zwracając uwagę na wydłużającą się długość życia i starzenie się społeczeństwa, ale też na zmiany społeczne takie jak cyfryzacja, która w różnym stopniu kształtuje ścieżki zawodowe osób pracujących w różnym wieku. Warsztat umożliwi uczestniczkom i uczestnikom dyskusję o podobieństwach i różnicach między pokoleniami, a także będzie okazją do identyfikacji potencjału do współdziałania w obliczu istniejących podziałów.

Warsztatowo i wspólnie będziemy pracować nad tematem stereotypów dotyczących różnych grup wiekowych. Zachęcimy do ćwiczenia wyobraźni, poszerzając rozumienie pojęć takich jak pokoleniowość, wiek, młodość i starość. Zmapujemy przeszkody, które utrudniają nam międzygeneracyjne porozumienie i poszukamy strategii, które mogą pomóc je przezwyciężyć.

Nasze spotkanie będzie zachęcać do swobodnej ekspresji, a towarzyszyć mu będą pytania takie jak: Jak bardzo to, kiedy się urodziłeś_aś, kształtuje to, kim jesteś, w tym w swoim miejscu pracy? Jak wydarzenia, technologia i kultura lat, w których dorastałeś_aś, wpłynęły na Twoje pokolenie? Czy dostrzegasz różnice między swoim pokoleniem a innymi i co - potencjalnie - z tych różnic wynika dla (współ)pracy?

Studenci z Koła Naukowego Klinika Cyberbezpieczeństwa PW Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej poprowadzą interaktywną lekcje o cyberbezpieczeństwie, podczas której nauczą najmłodszych, jak bezpiecznie poruszać się w Internecie. W trakcie zajęć uczestnicy dowiedzą się, jak chronić swoje dane i konta, tworzyć silne hasła, rozpoznawać próby oszustwa oraz reagować na niebezpieczne treści online. Wykorzystując w swojej prezentacji bohaterów znanych i lubianych bajek pokażą również, jak budować dobre cyfrowe nawyki i dbać o cyberhigienę.
 
Koło Naukowe Klinika Cyberbezpieczeństwa PW działa w ramach projektu Google Cybersecurity Seminars. 

W trakcie wykładu zaprezentowane zostaną dawne i obecne sposoby wykorzystania łaźni parowej w rdzennych społecznościach na kontynencie północnoamerykańskim.

Praktyka łaźni parowej jest wykorzystywana przez ludy rdzenne Ameryki Północnej i Środkowej od około 2500 lat. Polega ona na wystawieniu ciała na działanie pary wodnej wytwarzanej przez spryskiwanie rozżarzonych kamieni wodą w zamkniętej przestrzeni. Łaźnie parowe budowano i buduje się w rozmaity sposób: są to stałe konstrukcje z kamienia lub cegły wypalanej na słońcu, na planie prostokąta lub okręgu, ale także tymczasowe konstrukcje z długich, giętkich patyków, w postaci tuneli lub kopuł, pokryte kocami lub plandekami. Praktyka łaźni parowej pełniła wiele funkcji: stanowiła ważny element publicznych ceremonii, towarzyszących objęciu władzy przez nowego władcę. W kulturach mezoamerykańskich kobiety korzystały z niej w trakcie porodu. W łaźni leczono wiele chorób. Uznawana była za miejsce narodzin i śmierci bóstw.

Podczas wykładu przedstawiony zostanie rezultat badań terenowych przeprowadzonych w meksykańskim stanie Chiapas na przełomie 2024 i 2025 roku. W górzystym regionie Altos, w społecznościach Tsotsili i Tseltali, wiele gospodarstw posiada przydomowe łaźnie i cała rodzina zażywa w nich potnej kąpieli, aby zrelaksować się po ciężkim dniu, wzmocnić swoją odporność albo wyleczyć się z grypy. Młodsze pokolenie korzysta z nich w mniejszym stopniu niż robili to babcie i dziadkowie, a jednak, w ostatnich latach praktyka znajduje zastosowanie w przypadkach nowych chorób, takich jak cukrzyca czy COVID. Jako że kobiety w wielu miejscach wciąż rodzą w domach, kiedy poród wydłuża się, kąpiel w łaźni parowej w towarzystwie położnej przynosi ulgę rodzącej i przyśpiesza poród. Łaźnia parowa w społecznościach Tsotsili i Tseltali jest niezwykle istotnym elementem ich kulturowego dziedzictwa.

Skoro patronem tegorocznego festiwalu jest Stanisław Staszic, pionier polskiej geologii, to porozmawiajmy właśnie o niej - ale w sposób wciąż słabo obecny w przestrzeni publicznej. Spotkanie będzie poświęcone geologii mediów. To koncept badacza kultury cyfrowej Jussiego Parikki, akcentujący fakt, że urządzenia komunikacyjne z których korzystamy na co dzień są przedłużeniem Ziemi. Media to bowiem nie tylko informacje, ale też infrastruktura, która wymaga litu, miedzi, koltanu i metali ziem rzadkich. Surowców, których złoża powstawały przez miliony lat i których wydobycie nie pozostaje bez wpływu na środowisko. Ekologiczne myślenie o mediach - konsumujących zasoby mineralne planety, wymagających do działania także energii i wody - to jeden z aspektów, które musimy uwzględniać w rozmowie o technologii.

Podczas wykładu odnosić będziemy się do projektu realizowanego w Centrum Kulturowych Badań Technologii Uniwersytetu SWPS, poświęconego powstającym wokół Warszawy centrom danych. Ich przykład pokazuje sieć uwikłań, w jakich funkcjonują dzisiejsze usługi medialne, dotykając takich kontekstów jak kryzys klimatyczny, ale też ekonomia czy napięcia geopolityczne.

Czy polskie społeczeństwo dzieli się na klasy? Jakie klasy możemy wyróżnić? Czym się charakteryzują? Gdzie w strukturze klasowej jesteśmy my i co to znaczy?

Podczas warsztatów będziemy wspólnie poszukiwać odpowiedzi na te właśnie pytania. Po krótkim wprowadzeniu, uczestnicy i uczestniczki – ze wsparciem prowadzących – będą przyglądać się sobie w społeczeństwie.

Pierwsza część warsztatowa poświęcona będzie historiom klasowym, czyli poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o własną pozycję klasową. Będziemy tutaj odnosić się do historii rodziny (pradziadków, dziadków, rodziców) i tego, jak ukształtowała ona biografię uczestników i uczestniczek. Czy w historię rodziny wpisany jest awans klasowy? Czy dziadkowie i rodzice pochodzili z podobnych rodzin? 

W drugiej części warsztatów będziemy wspólnie zastanawiać się nad granicami klasowymi, tzn. tym, co różni nas od osób, które w strukturze klasowej znajdują się na innych pozycjach. W jaki sposób rozpoznajemy i oceniamy ludzi, którzy są „niżej” w hierarchii społecznej, a w jaki tych, którzy są „wyżej”. Jak rozpoznajemy, że ktoś przynależy do innej klasy? Czy w granicach klasowych kluczowe są kwestie ekonomiczne czy może kulturowe?

Afektywny wymiar klasowości. Czy nasze emocje i emocje np. duma, wstyd są bezpośrednio związane z tym, do jakiej klasy społecznej należymy? Co oznacza „poczucie bycia we właściwym miejscu”?

Na koniec warsztatów zastanowimy się nad tym, czy, a jeśli tak, to jakie są postaci ikonograficzne właściwe dla klas społecznych w Polsce np. aktorzy, politycy, artyści? Czy istnieje „typ idealny” osoby publicznej, która uosabia cechy klasy wyższej, średniej i niższej? Co wyróżnia styl życia klas społecznych w Polsce np. formy spędzania czasu wolnego, praktyki kulturowe (książki, filmy, festiwale)?

Podczas warsztatów prowadzący będą dzielić się wiedzą płynącą z projektów badawczych prowadzonych w Uniwersytecie SWPS.

Debata ekspercka poświęcona będzie zjawisku dezinformacji – jego mechanizmom, źródłom oraz wpływowi na współczesne media, społeczeństwo i procesy zarządzania informacją. Wydarzenie zgromadzi przedstawicieli środowiska akademickiego, ekspertów branży medialnej, praktyków komunikacji oraz osoby zajmujące się bezpieczeństwem informacyjnym i analizą mediów.

Podczas spotkania uczestnicy przyjrzą się temu, czym jest dezinformacja we współczesnym ekosystemie medialnym, jakie formy przybiera oraz w jaki sposób wpływa na funkcjonowanie redakcji, odbiorców treści i wiarygodność przekazu medialnego. Dyskusja obejmie również rolę mediów społecznościowych, algorytmów i nowych technologii w rozpowszechnianiu fałszywych informacji, a także wyzwania związane z weryfikacją źródeł i budowaniem zaufania społecznego. Eksperci poruszą kwestie odpowiedzialności mediów za jakość debaty publicznej oraz znaczenia edukacji medialnej i kompetencji cyfrowych w przeciwdziałaniu manipulacji informacyjnej. Istotnym elementem debaty będzie także analiza wpływu dezinformacji na zarządzanie mediami jako branżą – zarówno w kontekście strategii komunikacyjnych, modeli biznesowych, jak i budowania reputacji organizacji medialnych.

Celem dyskusji jest stworzenie przestrzeni do wymiany wiedzy i doświadczeń oraz pogłębionej refleksji nad rolą mediów w świecie dynamicznego przepływu informacji. Debata ma również inspirować do poszukiwania skutecznych rozwiązań wspierających transparentność, rzetelność i odpowiedzialność komunikacyjną we współczesnym środowisku medialnym.

Depresja u mężczyzn często pozostaje nierozpoznana – zarówno przez otoczenie, jak i przez samych zainteresowanych. Dlaczego tak się dzieje? Jakie stereotypy i społeczne oczekiwania utrudniają dostrzeżenie objawów oraz szukanie pomocy?

Podczas pierwszej części spotkania (45 minut) dr Ewa Jarczewska-Gerc zaprezentuje wyniki pierwszego ogólnopolskiego badania reprezentatywnego poświęconego depresji u mężczyzn. W drugiej części wydarzenia odbędzie się dyskusja ekspertów z udziałem dr Ewy Jarczewskiej-Gerc, dr Magdaleny Nowickiej oraz zaproszonego przedstawiciela Kliniki Uniwersytetu SWPS lub organizacji zajmującej się wsparciem osób zmagających się z depresją.

Ekspertki wspólnie omówią znaczenie uzyskanych wyników oraz odpowiedzą na pytania, co z nich wynika dla praktyki – jak skuteczniej rozpoznawać depresję u mężczyzn, jak wspierać osoby doświadczające kryzysu psychicznego oraz jakie działania mogą realnie przyczynić się do skuteczniejszej profilaktyki i pomocy.

Spotkanie skierowane jest do wszystkich osób zainteresowanych zdrowiem psychicznym i rolą nauki w lepszym rozumieniu współczesnych wyzwań związanych z depresją.

Wyobraź sobie sytuację: przechodzisz obok grupy nastolatków, nagle zaczynają się śmiać. Czy pomyślałbyś/pomyślałabyś, że śmieją się z Ciebie?

Ludzie różnią się między sobą tym, w jaki sposób interpretują zachowania innych osób. Czasem, na przykład wtedy kiedy czują się zagrożeni, są przekonani, że inne osoby robią coś specjalnie i przeciwko nim. Mówimy wówczas o dokonywaniu wrogich atrybucji. Nie sprzyjają one dobrostanowi psychicznemu, mogą prowadzić do złości, czy też smutku.

Na wykładzie, na który chciałabym Państwa zaprosić, opowiem więcej o tym, czym są wrogie atrybucje, kiedy mogą się pojawić, skąd się biorą (np. z przekazów rodzinnych) i co można z nimi zrobić.

Spotkanie będzie miało formę warsztatu, poprzedzonego krótkim wprowadzeniem do idei współprojektowania technologii wspierających osoby starsze. Punktem wyjścia będzie międzynarodowy projekt EMA_FRAILTY (Horizon Europe, 2025–2028) z udziałem SGH, który łączy inteligentne technologie z codzienną samooceną zdrowia, umożliwiając wczesne wykrywanie sygnałów osłabienia i lepsze dopasowanie wsparcia do potrzeb seniorów. Jego celem jest wydłużenie okresu samodzielnego i godnego życia we własnym domu.

W części warsztatowej uczestnicy wspólnie poszukają odpowiedzi na pytanie, jak skutecznie włączać osoby starsze, ich rodziny i opiekunów w proces tworzenia takich rozwiązań – od projektowania „dla”, przez „z”, aż po „przez” seniorów. W pracy indywidualnej i grupowej powstaną konkretne pomysły na współpracę, m.in. warsztaty współprojektowania, living labs czy prototypowanie, a także sposoby pokonywania barier, takich jak kompetencje cyfrowe, zaufanie czy dostępność.

Warsztat promuje nowoczesne podejście do gerontechnologii oraz inspiruje do tworzenia rozwiązań naprawdę odpowiadających potrzebom użytkowników. Spotkanie jest otwarte dla wszystkich zainteresowanych przyszłością opieki i innowacjami społecznymi – bez względu na doświadczenie. Liczy się Twoja perspektywa jako mieszkańca, członka rodziny, opiekuna czy potencjalnego użytkownika.

Jak to się stało, że koreańskie seriale, japońskie anime i azjatyckie aplikacje zdominowały globalną popkulturę, rzucając wyzwanie Hollywood?

Podczas spotkania przyjrzymy się fenomenowi soft power, czyli temu, jak państwa Azji Wschodniej przekuwają swoją kulturę i nowoczesne technologie w potężne narzędzia międzynarodowego wpływu. Dowiemy się, dlaczego tamtejsza branża rozrywkowa podbija serca zachodnich odbiorców i co to oznacza dla przyszłości globalnego układu sił.

Praktyczny warsztat o planie ogólnym gminy i jego wpływie na codzienne życie mieszkańców. Uczestnicy poznają zasady planowania przestrzennego i dowiedzą się, co oraz gdzie można budować.

Spotkanie ma charakter warsztatowy i rozpocznie się krótką prelekcją wprowadzającą do idei lokalnych ekosystemów wsparcia osób starszych. Punktem wyjścia będzie projekt EMA_FRAILTY (Horizon Europe, 2025–2028), realizowany przez międzynarodowe konsorcjum z udziałem SGH, który łączy inteligentne technologie z codzienną samooceną zdrowia, umożliwiając wczesne wykrywanie objawów osłabienia u seniorów.

Pokażemy, że skuteczna opieka to nie tylko technologia, ale przede wszystkim silne otoczenie społeczne – rodzina, sąsiedzi, organizacje i instytucje lokalne. W części warsztatowej uczestnicy wspólnie zaprojektują modelowy „lokalny ekosystem opieki”, identyfikując dostępne zasoby, luki oraz możliwości współpracy między różnymi aktorami życia społecznego.

Warsztat odwołuje się do idei „starzenia się w miejscu zamieszkania” i nowoczesnych modeli innowacji społecznych, promując gerontechnologię oraz współdziałanie samorządu, organizacji obywatelskich, biznesu i samych seniorów.

Spotkanie jest otwarte dla wszystkich – nie wymaga specjalistycznej wiedzy, a szczególnie cenne będą doświadczenia uczestników jako mieszkańców, członków rodzin czy osób zaangażowanych społecznie.

Zdrowie człowieka kształtowane jest przez wiele czynników środowiskowych – nie tylko przyrodniczych, lecz także społecznych i psychicznych. Zrozumienie tych złożonych zależności wymaga spojrzenia z różnych perspektyw, w tym także nauk społecznych.

Wykład omawia niezwyczajne okoliczności inkorporacji Mazowsza do Królestwa Polskiego i jej etapy do 1526 roku. Podejmuje refleksje na temat skutków inkorporacji bezpośrednio i długofalowo. To zaś w kontekście tożsamości kulturowej i dziedzictwa regionu.

Wykład dotyczy organizacji i funkcjonowania urzędu cenzury, realizacji przez urząd polityki KC PPR - KC PZPR, ale przede wszystkim współpracy redakcji wydawnictw, czasopism oraz wszelkich instytucji kultury i nauki z urzędem cenzury. W dobie Polski Ludowej został zorganizowany rozbudowany system ograniczania wolności słowa, który zawodowi cenzury nazywali „delegowaniem uprawnień”. Temu zjawisku poświęcono w tekście najwięcej miejsca. W wykładzie przedstawię jak urząd cenzury (Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk) wymuszał współudział w cenzurowaniu publikowanych treści osoby związane z wydawnictwami, redakcjami czasopism, uczelniami wyższymi, jak ulegali cenzurze sami autorzy, jak rodził się mechanizm autocenzury. 

„Niestatycznie statystycznie!” to dynamiczna, angażująca gra terenowa, która zmotywuje uczestników do spojrzenia na statystykę z zupełnie innej perspektywy. Nasza przestrzeń zmieni się w arenę odkrywania danych, zależności i praw rządzących światem liczb – bez szkolnych definicji, za to z dużą dawką ruchu, ciekawości i dobrej zabawy.

Ta gra to doświadczenie nauki w działaniu. Uczestnicy wyruszą w teren, gdzie krok po kroku zmierzą się z wyzwaniami inspirowanymi statystyką rozumianą bardzo szeroko: jako sposób opisywania rzeczywistości, porządkowania informacji i podejmowania decyzji. Gra pokaże, że statystyka nie jest suchym zbiorem wzorów, lecz żywym narzędziem, które towarzyszy nam każdego dnia — często nawet wtedy, gdy nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Formuła gry sprzyja aktywności, współpracy i eksperymentowaniu. Przemieszczanie się pomiędzy punktami, wymiana spostrzeżeń i wspólne dochodzenie do wniosków sprawią, że uczestnicy uczą się niejako „przy okazji”. Ważnym elementem jest nieprzewidywalność i różnorodność – każda rozgrywka może przebiegać inaczej, co doskonale oddaje naturę danych, zmienności i losowości.

Niezależnie od wcześniejszego kontaktu z matematyką czy statystyką - liczy się ciekawość, uważność i gotowość do zabawy. „Niestatycznie statystycznie!” zachęca do zadawania pytań, kwestionowania intuicji i odkrywania, że liczby potrafią zaskakiwać, a nauka może być fascynującą przygodą w plenerze.

To propozycja dla tych, którzy chcą doświadczyć Festiwalu Nauki w ruchu, w dialogu i w realnej przestrzeni, przekonując się, że statystyka naprawdę nie musi być nudna.

„Niestatycznie statystycznie!” to dynamiczna, angażująca gra terenowa, która zmotywuje uczestników do spojrzenia na statystykę z zupełnie innej perspektywy. Nasza przestrzeń zmieni się w arenę odkrywania danych, zależności i praw rządzących światem liczb – bez szkolnych definicji, za to z dużą dawką ruchu, ciekawości i dobrej zabawy.

Ta gra to doświadczenie nauki w działaniu. Uczestnicy wyruszą w teren, gdzie krok po kroku zmierzą się z wyzwaniami inspirowanymi statystyką rozumianą bardzo szeroko: jako sposób opisywania rzeczywistości, porządkowania informacji i podejmowania decyzji. Gra pokaże, że statystyka nie jest suchym zbiorem wzorów, lecz żywym narzędziem, które towarzyszy nam każdego dnia — często nawet wtedy, gdy nie zdajemy sobie z tego sprawy.

Formuła gry sprzyja aktywności, współpracy i eksperymentowaniu. Przemieszczanie się pomiędzy punktami, wymiana spostrzeżeń i wspólne dochodzenie do wniosków sprawią, że uczestnicy uczą się niejako „przy okazji”. Ważnym elementem jest nieprzewidywalność i różnorodność – każda rozgrywka może przebiegać inaczej, co doskonale oddaje naturę danych, zmienności i losowości.

Niezależnie od wcześniejszego kontaktu z matematyką czy statystyką - liczy się ciekawość, uważność i gotowość do zabawy. „Niestatycznie statystycznie!” zachęca do zadawania pytań, kwestionowania intuicji i odkrywania, że liczby potrafią zaskakiwać, a nauka może być fascynującą przygodą w plenerze.

To propozycja dla tych, którzy chcą doświadczyć Festiwalu Nauki w ruchu, w dialogu i w realnej przestrzeni, przekonując się, że statystyka naprawdę nie musi być nudna.

Dlaczego psychologowie pytają czasem o rzeczy, które wydają się dziwne albo zupełnie niezwiązane z tematem?

Podczas spotkania pokażemy, jak wyglądają badania psychologiczne „od kuchni”, czym różnią się od internetowych „ankietek” i dlaczego „amerykańscy naukowcy odkryli, że…” nie zawsze oznacza „to prawda o każdym z nas”.

Sprawdzimy też, jak łatwo wyciągać błędne wnioski z badań i mylić korelację z przyczyną.

Na koniec pokażemy przykłady badań psychologicznych, które realnie wpływają na nasze życie.

Czy spacer po lesie poprawia nastrój? Czy natura może działać jak naturalny antydepresant? Dlaczego przebywanie w przyrodzie pomaga nam czuć się lepiej i ile czasu trzeba w niej spędzać aby odczuć realne efekty? Coraz więcej badań psychologicznych pokazuje, że kontakt z naturą ma głęboki i mierzalny wpływ na nasze zdrowie psychiczne i dobrostan i że ten wpływ może być długofalowy.

Podczas spotkania przyjrzymy się, co dzieje się z nami, gdy wychodzimy na łono natury. Omówimy wyniki badań, które pokazują, że środowisko naturalne sprzyja redukcji stresu,
poprawie nastroju i większej równowadze emocjonalnej. Szczególną uwagę poświęcimy dwóm czynnikom, które okazują się kluczowe: poczuciu więzi z naturą - temu, jak bardzo czujemy się jej częścią - oraz regulacji emocji, czyli temu, jak radzimy sobie z trudnymi uczuciami i czy natura może nam w tym pomagać. Pokażemy też, jak można badać te zależności, uwzględniając różne metody: od kwestionariuszy po nowoczesne technologie.

Zaprezentujemy wyniki własnych badań, które pozwalają lepiej zrozumieć mechanizmy stojące za dobroczynnym działaniem przyrody. Wspólnie zastanowimy się, czy różne rodzaje
naturalnych przestrzeni mogą na nas różnie oddziaływać i czy oglądanie zdjęć przyrody może zastąpić spacer.

Wykład jest skierowany do wszystkich zainteresowanych psychologią, dobrostanem i naturą, bez konieczności wcześniejszej wiedzy naukowej. Zapraszamy do wspólnego odkrywania, jak natura może nam pomóc dbać o swoje samopoczucie. 

Na wykładzie przyjrzymy się jednemu z najstraszniejszych scenariuszy, o jakich pomyśleli filozofowie. Pomysł, że poza mną - jako poznającym - nie istnieje nikt inny i nic innego, bo wszystko to jest światem istniejącym dla mojej świadomości - nosi miano solipsyzmu. Czy jest on możliwy? A jeśli tak, czy da się dowieść, że ten scenariusz nie jest prawdą? Te i inne pytania zostaną rozważone w ramach naszego wykładu.