chemia

Co powoduje, że jedzenie czekolady tak wielu ludziom sprawia przyjemność? Czy to tylko słodki smak, a może coś więcej? Czy czekolada uzależnia? Czy może leczyć? Czy biała czekolada to naprawdę czekolada? Czy czekolada jest zdrowsza niż warzywa?

Warsztaty poświęcone aminokwasom wprowadzają uczestników w świat biochemii oraz chemii organicznej poprzez połączenie teorii z praktyką laboratoryjną. Ich głównym celem jest poznanie budowy, właściwości i metod wykrywania aminokwasów – podstawowych składników białek. Zajęcia rozpoczynają się krótkim wprowadzeniem teoretycznym, podczas którego omawiana jest ogólna struktura, ich podział oraz rola biologiczna. Uczestnicy dowiadują się, jak różnice w budowie aminokwasów wpływają na ich właściwości chemiczne. Część praktyczna obejmuje wykonywanie doświadczeń pozwalających na identyfikację wybranych aminokwasów.

Warsztaty mają formę pracy zespołowej w laboratorium – uczestnicy samodzielnie wykonują eksperymenty, zapisują obserwacje i formułują wnioski, które następnie są omawiane wspólnie z prowadzącym. Dzięki temu rozwijają umiejętności praktyczne, analityczne oraz uczą się pracy naukowej.

Zastanawiasz się, jak wygląda prawdziwa praca chemika i farmaceuty? Przyjdź na nasze warsztaty i przekonaj się sam! Podczas zajęć zmierzysz temperatury wrzenia i topnienia różnych substancji oraz poznasz jedną z najważniejszych technik analitycznych – chromatografię cienkowarstwową (TLC).

Dowiesz się, dlaczego takie badania są kluczowe w syntezie związków o potencjalnym działaniu biologicznym. Temperatury topnienia i wrzenia pozwalają ocenić czystość i tożsamość otrzymanych substancji, natomiast chromatografia cienkowarstwowa umożliwia śledzenie przebiegu reakcji chemicznej oraz sprawdzenie, czy udało się otrzymać pożądany produkt. To właśnie dzięki takim metodom naukowcy opracowują nowe związki, które mogą stać się w przyszłości lekami.

Jeśli interesuje Cię chemia, medycyna lub kierunek farmacja – te warsztaty są dla Ciebie!

Uczniowie przeprowadzą wydzielanie z pomarańczy (R)-limonenu – związku odpowiedzialnego za charakterystyczny zapach cytrusów. Ćwiczenie obejmie wykonanie destylacji z parą wodną, w wyniku której ze skórek pomarańczowych zostaną wyizolowane w bardzo rozcieńczonej formie składniki odpowiedzialne za zapach pomarańczy. Kolejnymi etapami będą: ekstrakcja destylatu za pomocą niemieszającego się z wodą rozpuszczalnika organicznego, suszenie ekstraktów i wreszcie odparowanie rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem. Wykonanie takiej procedury pozwoli uczestnikom na otrzymanie w skondensowanej postaci zapachu pomarańczy – z chemicznego punktu widzenia jest to praktycznie czysty (R)-limonen. 

Zastanawiasz się, jak wygląda prawdziwa praca chemika i farmaceuty? Przyjdź na nasze warsztaty i przekonaj się sam! Podczas zajęć zmierzysz temperatury wrzenia i topnienia różnych substancji oraz poznasz jedną z najważniejszych technik analitycznych – chromatografię cienkowarstwową (TLC).

Dowiesz się, dlaczego takie badania są kluczowe w syntezie związków o potencjalnym działaniu biologicznym. Temperatury topnienia i wrzenia pozwalają ocenić czystość i tożsamość otrzymanych substancji, natomiast chromatografia cienkowarstwowa umożliwia śledzenie przebiegu reakcji chemicznej oraz sprawdzenie, czy udało się otrzymać pożądany produkt. To właśnie dzięki takim metodom naukowcy opracowują nowe związki, które mogą stać się w przyszłości lekami.

Jeśli interesuje Cię chemia, medycyna lub kierunek farmacja – te warsztaty są dla Ciebie!

Warsztat ma na celu przybliżenie uczniom szkół ponadpodstawowych sposobów oceny jakości żywności. Podczas naszych lekcji festiwalowych uczniowie będą brać czynny udział w tzw. teście na daltonizm smakowy (rozpoznawania smaków podstawowych żywności). Zaplanowaliśmy również możliwość rozpoznawania zapachów różnych próbek żywności. W trakcie naszych warsztatów uczniowie będą również degustować serki homogenizowane oraz uczestniczyć w procesie tworzenia nowego aromatu tych produktów w taki sposób, aby był on zbliżony do wskazanego standardowego produktu. Zapraszamy serdecznie do wzięcia udziału w naszych lekcjach festiwalowych! 

Czy wiesz, że chemia pozwala odpowiedzieć na pytania, które dotyczą każdego z nas: jakiej jakości jest woda w kranie i czy olej, którego używamy w kuchni, jest świeży oraz bezpieczny? Podczas proponowanych zajęć uczestnicy odkryją, jak za pomocą prostych, ale niezwykle skutecznych metod chemicznych można oceniać właściwości substancji obecnych w naszym codziennym życiu. Doświadczenie łączy dwa pozornie różne zagadnienia – badanie twardości wody oraz ocenę jakości olejów – pokazując, że oba mają wspólny mianownik: analizę chemiczną opartą na miareczkowaniu. To jedna z klasycznych metod stosowanych zarówno w laboratoriach badawczych, jak i w przemyśle czy kontroli jakości żywności. Uczniowie przekonają się, że chemia nie ogranicza się do szkolnych zadań, lecz realnie wpływa na komfort życia, zdrowie oraz ochronę urządzeń domowych i środowiska. Pierwsza część zajęć dotyczy badania twardości wody, czyli oznaczania zawartości jonów wapnia i magnezu odpowiedzialnych za powstawanie m.in. tak zwanego „kamienia”. W wyniku doświadczenia uczniowie będą w stanie ocenić jej przydatność do celów domowych oraz przemysłowych. Druga część zajęć polega na oznaczeniu liczby kwasowej oleju roślinnego, która informuje o stopniu jego świeżości i trwałości.  Ilość zużytej w doświadczeniu zasady pozwala określić zawartość wolnych kwasów tłuszczowych, powstających m.in. w procesie jełczenia. Zajęcia rozwijają umiejętność obserwacji, pracy laboratoryjnej oraz pokazują praktyczne znaczenie chemii w ochronie zdrowia i środowiska. Udział w doświadczeniu to zaproszenie do świata, w którym nauka spotyka się z codziennością, a uczeń wciela się w rolę badacza analizującego jakość otaczającego go świata.

Tabletka czy kapsułka – która zadziała szybciej? Czy wszystkie leki uwalniają substancję czynną w ten sam sposób? Podczas zajęć uczestnicy będą mieli okazję to sprawdzić, wykorzystując profesjonalną aparaturę laboratoryjną stosowaną w badaniach farmaceutycznych.

W trakcie warsztatów uczniowie zobaczą aparat do badania uwalniania substancji czynnej i przekonają się, jak naukowcy oceniają działanie różnych postaci leków. Porównamy tabletki i kapsułki, obserwując, która postać szybciej uwalnia substancję czynną oraz jakie czynniki wpływają na ten proces.

To nie będzie zwykły wykład – uczestnicy wezmą udział w eksperymencie, przeanalizują wyniki i wspólnie odpowiedzą na pytania:

• dlaczego jedne leki działają niemal natychmiast, a inne dopiero po dłuższym czasie?
• czy kapsułka zawsze działa szybciej niż tabletka?
• od czego zależy skuteczność różnych postaci leków?

Zajęcia będą miały formę warsztatów połączonych z dyskusją i pozwolą uczestnikom zajrzeć do świata nowoczesnej farmacji oraz prawdziwego laboratorium badawczego. To okazja, by zobaczyć naukę w praktyce i odkryć, co dzieje się z lekiem po jego połknięciu.

Czy Twoje ciało „mówi”, zanim jeszcze poczujesz, że coś jest nie tak? W Twoim organizmie cały czas zachodzą reakcje chemiczne, które niosą informacje o zdrowiu: zmienia się poziom glukozy, pojawiają się sygnały zmęczenia, stresu czy wysiłku. Problem w tym, że większości z nich nie widzimy i nie czujemy – są niewidzialne.

A gdyby dało się je odczytać?

Podczas wykładu poznasz biosensory elektrochemiczne – technologie, które potrafią „podsłuchiwać” sygnały z naszego ciała i zamieniać reakcje chemiczne w sygnał elektryczny. To dzięki nim możliwe jest m.in. monitorowanie glukozy czy rozwój nowoczesnej diagnostyki. To nie science fiction – to dzieje się już teraz. A w przyszłości takie czujniki mogą działać stale, niemal niezauważalnie, pomagając nam lepiej rozumieć własny organizm.

Czy będziemy nosić biosensory na skórze? A może nasze ciało będzie analizowane przez cały czas? I najważniejsze – czy naprawdę chcielibyśmy to wiedzieć?

To spotkanie dla wszystkich ciekawych świata – nie tylko tych, którzy lubią chemię. Będą pytania, wspólne zgadywanie i momenty, w których sam/sama odkryjesz, jak działa nauka w praktyce. Ciało mówi. Nauka słucha.

Przyjdź i sprawdź, czy chcesz usłyszeć, co mówi Twoje.

 Zgłębimy świat biokatalizatorów - czyli enzymóm, bez których życie (i współczesna farmacja) nie mogłyby istnieć. Głównym obiektem badań będzie inwertaza. Sprawdzimy, czy inwertaza jest „wybredna” (specyficzność substratowa) oraz jak temperatura wpływa na jej wydajność. Wykorzystamy do tego klasyczne metody barwne oraz nowoczesną diagnostykę enzymatyczną stosowaną w laboratoriach klinicznych, łącząc tradycyjną chemię z precyzyjną spektrofotometrią.

Zajęcia łączą teorię z praktyką laboratoryjną. Głównymi celami są:

• zrozumienie specyficzności enzymatycznej,
• analiza termodynamiczna: Zbadanie wpływu temperatury na szybkość katalizy,
• opanowanie technik analitycznych: nauka klasycznych testów barwnych (próba Fehlinga) oraz nowoczesnej spektrofotometrii z wykorzystaniem enzymatycznego testu GOD-POD.

Zajęcia kształtują umiejętność krytycznej analizy i precyzji manualnej. Warsztaty to unikalna okazja do pracy z profesjonalną aparaturą i poczucia atmosfery badań akademickich.

Tabletka czy kapsułka – która zadziała szybciej? Czy wszystkie leki uwalniają substancję czynną w ten sam sposób? Podczas zajęć uczestnicy będą mieli okazję to sprawdzić, wykorzystując profesjonalną aparaturę laboratoryjną stosowaną w badaniach farmaceutycznych.

W trakcie warsztatów uczniowie zobaczą aparat do badania uwalniania substancji czynnej i przekonają się, jak naukowcy oceniają działanie różnych postaci leków. Porównamy tabletki i kapsułki, obserwując, która postać szybciej uwalnia substancję czynną oraz jakie czynniki wpływają na ten proces.

To nie będzie zwykły wykład – uczestnicy wezmą udział w eksperymencie, przeanalizują wyniki i wspólnie odpowiedzą na pytania:

• dlaczego jedne leki działają niemal natychmiast, a inne dopiero po dłuższym czasie?
• czy kapsułka zawsze działa szybciej niż tabletka?
• od czego zależy skuteczność różnych postaci leków?

Zajęcia będą miały formę warsztatów połączonych z dyskusją i pozwolą uczestnikom zajrzeć do świata nowoczesnej farmacji oraz prawdziwego laboratorium badawczego. To okazja, by zobaczyć naukę w praktyce i odkryć, co dzieje się z lekiem po jego połknięciu.

Uczniowie poznają trzy podstawowe sposoby rozdzielania mieszanin: adsorpcję, ekstrakcję ciecz–ciecz oraz destylację. Grupa zostanie podzielona na trzy zespoły, z których każdy zajmie się innym typem separacji. Wspólnym celem zajęć będzie pokazanie, że skuteczne rozdzielanie mieszanin nie polega wyłącznie na mechanicznym „oddzielaniu” składników, lecz na wykorzystaniu różnic w ich właściwościach fizykochemicznych: lotności, rozpuszczalności, powinowactwa do powierzchni oraz podziału między fazy. Podczas ćwiczeń uczniowie zobaczą, że każda metoda separacji wykorzystuje inny mechanizm. Zajęcia pokażą, jak pojęcia znane z chemii szkolnej mieszaniny, rozpuszczalność, pH, temperatura wrzenia i równowaga są wykorzystywane w praktyce laboratoryjnej, przemyśle oraz ochronie środowiska. 

Chyba każdy z nas kiedyś zaparzył herbatę: zagotować wodę, dobrać temperaturę, odczekać kilka minut, dodać (albo nie) cukier, cytrynę czy mleko. Prosta sprawa — dopóki robimy jedną herbatę dla siebie.

Schody zaczynają się wtedy, gdy trzeba przygotować napój dla wielu osób. A co, jeśli zamiast jednego lub kilku kubków mamy ich sto? Tysiąc? Albo całą Warszawę? Przecież nie ustawimy tysięcy czajników obok siebie…

Tu właśnie zaczyna się inżynieria chemiczna.

Podczas spotkania pokażę w przystępny sposób:

• czym jest inżynieria chemiczna i czym różni się od „zwykłej” chemii,
• jak zmienia się myślenie, gdy przechodzimy od skali kuchennej do przemysłowej,
• jakie problemy pojawiają się przy dużej skali — i jak je rozwiązywać.

Będzie trochę fizyki, trochę chemii, odrobina biologii — wszystko na przykładach z życia codziennego, takich jak parzenie herbaty, pieczenie ciastek czy przygotowanie sałatki.

To spotkanie jest interaktywne — wspólnie będziemy szukać rozwiązań i „projektować” procesy!

Niezależnie od tego, czy jesteś w humanie, biol-chemie czy mat-fizie — jeśli potrafisz zrobić herbatę, to to spotkanie jest dla Ciebie!

Czy matura z chemii to tylko wzory i reakcje na papierze? Zdecydowanie nie! Podczas tego warsztatu przeniesiesz się do prawdziwego laboratorium i samodzielnie wykonasz doświadczenia, których znajomość może okazać się nieoceniona podczas egzaminu maturalnego.

W programie:

• praktyczne eksperymenty zgodne z wymaganiami podstawy programowej,
• analiza reakcji chemicznych krok po kroku,
• interpretacja wyników i ich zastosowanie w zadaniach maturalnych,
• wskazówki dotyczące najczęstszych błędów popełnianych przez maturzystów.

To świetna okazja, by:

• utrwalić wiedzę w działaniu,
• poczuć się jak prawdziwy chemik,
• lepiej przygotować się do matury

Warsztat ma na celu przybliżenie uczniom szkół ponadpodstawowych sposobów oceny jakości żywności. Podczas naszych lekcji festiwalowych uczniowie będą brać czynny udział w tzw. teście na daltonizm smakowy (rozpoznawania smaków podstawowych żywności). Zaplanowaliśmy również możliwość rozpoznawania zapachów różnych próbek żywności. W trakcie naszych warsztatów uczniowie będą również degustować serki homogenizowane oraz uczestniczyć w procesie tworzenia nowego aromatu tych produktów w taki sposób, aby był on zbliżony do wskazanego standardowego produktu. Zapraszamy serdecznie do wzięcia udziału w naszych lekcjach festiwalowych! 

Czy można połączyć świat chemii organicznej i nieorganicznej w taki sposób, by stworzyć materiały przypominające inteligentne opatrunki, kapsułki na leki albo jadalne struktury o niezwykłych właściwościach? Podczas warsztatów uczestnicy przekonają się, że odpowiedź brzmi: zdecydowanie tak! Te wyjątkowe zajęcia praktyczne pozwolą uczniom wejść do świata nowoczesnych materiałów i samodzielnie wcielić się w rolę młodych naukowców pracujących w laboratorium chemicznym.

W trakcie warsztatów uczestnicy poznają właściwości naturalnych polimerów, takich jak alginian i pektyny, oraz dowiedzą się, w jaki sposób można łączyć je z popularnymi jonami nieorganicznymi. Efektem tych działań będą struktury żelowe o określonych kształtach i specyficznych właściwościach. Uczestnicy samodzielnie wykonają zadania laboratoryjne, zdobywając praktyczne umiejętności pracy z nowoczesnymi materiałami.

To jednak nie tylko chemiczne eksperymenty! Uczniowie sprawdzą, jak otrzymane żele mogą działać jako materiały opatrunkowe, nośniki substancji leczniczych, składniki produktów spożywczych czy kosmetycznych. Dzięki temu odkryją, że chemia nie jest wyłącznie teorią zapisaną w podręcznikach, ale nauką realnie wpływającą na medycynę, przemysł, żywność i codzienne życie.

Warsztaty będą okazją do rozwijania ciekawości, kreatywności i laboratoryjnej precyzji. To propozycja dla wszystkich, którzy chcą zobaczyć, jak wiedza chemiczna przekłada się na projektowanie innowacyjnych materiałów przyszłości oraz przekonać się, że nauka może być jednocześnie praktyczna, inspirująca i pełna eksperymentalnych odkryć.

Nanotechnologia, choć wciąż pełna tajemnic, coraz częściej wpływa na produkty, których używamy codziennie. Nanocząstki srebra dodawane są do wielu produktów, aby zapewnić im właściwości przeciwbakteryjne, nanomateriały węglowe poprawiają twardość lub przewodzenie prądu, gdy są dodane do kompozytów, a niektóre nanocząstki służą nam jako nośniki leków przeciwnowotworowych. Rosnące zapotrzebowanie na takie materiały przynosi nowe wyzwania inżynierii chemicznej - takie zaprojektowanie procesów otrzymywania nanomateriałów, aby były użyteczne, a jednocześnie opłacalne. 

Na wykładzie opowiem Wam o dwóch procesach otrzymywania nanomateriałów. Pierwszym będzie rozdmuch roztworu polimeru służący do otrzymania nanowłókien polimerowych. Drugim, precypitacja nanocząstek hydroksyapatytu w przepływowych mieszalnikach. W obu procesach stosujemy przepływ płynów, aby kontrolować powstawanie nanomateriałów. Nanowłókna mają wiele zastosowań, ale ja pokażę te związane z medycyną. Natomiast nanocząstki hydroksyapatytu, podobne chemicznie do składników mineralnych kości, mają głównie zastosowania medyczne i ja pokaże dwa. 

Na wykładzie dowiecie się nie tylko jak produkować nanomateriały, ale też jaką rolę w projektowaniu procesów otrzymywania nanomateriałów odgrywa inżynieria chemiczna. 

Czy matura z chemii to tylko wzory i reakcje na papierze? Zdecydowanie nie! Podczas tego warsztatu przeniesiesz się do prawdziwego laboratorium i samodzielnie wykonasz doświadczenia, których znajomość może okazać się nieoceniona podczas egzaminu maturalnego.

W programie:

• praktyczne eksperymenty zgodne z wymaganiami podstawy programowej,
• analiza reakcji chemicznych krok po kroku,
• interpretacja wyników i ich zastosowanie w zadaniach maturalnych,
• wskazówki dotyczące najczęstszych błędów popełnianych przez maturzystów.

To świetna okazja, by:

• utrwalić wiedzę w działaniu,
• poczuć się jak prawdziwy chemik,
• lepiej przygotować się do matury

Nanotechnologia, choć wciąż pełna tajemnic, coraz częściej wpływa na produkty, których używamy codziennie. Nanocząstki srebra dodawane są do wielu produktów, aby zapewnić im właściwości przeciwbakteryjne, nanomateriały węglowe poprawiają twardość lub przewodzenie prądu, gdy są dodane do kompozytów, a niektóre nanocząstki służą nam jako nośniki leków przeciwnowotworowych. Rosnące zapotrzebowanie na takie materiały przynosi nowe wyzwania inżynierii chemicznej - takie zaprojektowanie procesów otrzymywania nanomateriałów, aby były użyteczne, a jednocześnie opłacalne. 

Na wykładzie opowiem Wam o dwóch procesach otrzymywania nanomateriałów. Pierwszym będzie rozdmuch roztworu polimeru służący do otrzymania nanowłókien polimerowych. Drugim, precypitacja nanocząstek hydroksyapatytu w przepływowych mieszalnikach. W obu procesach stosujemy przepływ płynów, aby kontrolować powstawanie nanomateriałów. Nanowłókna mają wiele zastosowań, ale ja pokażę te związane z medycyną. Natomiast nanocząstki hydroksyapatytu, podobne chemicznie do składników mineralnych kości, mają głównie zastosowania medyczne i ja pokaże dwa. 

Na wykładzie dowiecie się nie tylko jak produkować nanomateriały, ale też jaką rolę w projektowaniu procesów otrzymywania nanomateriałów odgrywa inżynieria chemiczna. 

Chyba każdy z nas kiedyś zaparzył herbatę: zagotować wodę, dobrać temperaturę, odczekać kilka minut, dodać (albo nie) cukier, cytrynę czy mleko. Prosta sprawa — dopóki robimy jedną herbatę dla siebie.

Schody zaczynają się wtedy, gdy trzeba przygotować napój dla wielu osób. A co, jeśli zamiast jednego lub kilku kubków mamy ich sto? Tysiąc? Albo całą Warszawę? Przecież nie ustawimy tysięcy czajników obok siebie…

Tu właśnie zaczyna się inżynieria chemiczna.

Podczas spotkania pokażę w przystępny sposób:

• czym jest inżynieria chemiczna i czym różni się od „zwykłej” chemii,
• jak zmienia się myślenie, gdy przechodzimy od skali kuchennej do przemysłowej,
• jakie problemy pojawiają się przy dużej skali — i jak je rozwiązywać.

Będzie trochę fizyki, trochę chemii, odrobina biologii — wszystko na przykładach z życia codziennego, takich jak parzenie herbaty, pieczenie ciastek czy przygotowanie sałatki.

To spotkanie jest interaktywne — wspólnie będziemy szukać rozwiązań i „projektować” procesy!

Niezależnie od tego, czy jesteś w humanie, biol-chemie czy mat-fizie — jeśli potrafisz zrobić herbatę, to to spotkanie jest dla Ciebie!

Chyba każdy z nas kiedyś zaparzył herbatę: zagotować wodę, dobrać temperaturę, odczekać kilka minut, dodać (albo nie) cukier, cytrynę czy mleko. Prosta sprawa — dopóki robimy jedną herbatę dla siebie.

Schody zaczynają się wtedy, gdy trzeba przygotować napój dla wielu osób. A co, jeśli zamiast jednego lub kilku kubków mamy ich sto? Tysiąc? Albo całą Warszawę? Przecież nie ustawimy tysięcy czajników obok siebie…

Tu właśnie zaczyna się inżynieria chemiczna.

Podczas spotkania pokażę w przystępny sposób:

• czym jest inżynieria chemiczna i czym różni się od „zwykłej” chemii,
• jak zmienia się myślenie, gdy przechodzimy od skali kuchennej do przemysłowej,
• jakie problemy pojawiają się przy dużej skali — i jak je rozwiązywać.

Będzie trochę fizyki, trochę chemii, odrobina biologii — wszystko na przykładach z życia codziennego, takich jak parzenie herbaty, pieczenie ciastek czy przygotowanie sałatki.

To spotkanie jest interaktywne — wspólnie będziemy szukać rozwiązań i „projektować” procesy!

Niezależnie od tego, czy jesteś w humanie, biol-chemie czy mat-fizie — jeśli potrafisz zrobić herbatę, to to spotkanie jest dla Ciebie!

Luminescencja czyli emisja światła przez cząsteczki związków chemicznych a w szczególności fluorescencja jest wykorzystywana przez ludzkość na wiele sposobów począwszy od prostych zakreślaczy do tekstu poprzez organiczne diody luminescencyjne w telefonach komórkowych a skończywszy na obrazowaniu żywych komórek. Na wykładzie słuchacze poznają historię barwników organicznych, dowiedzą się jaki jest związek pomiędzy zakreślaczem fluorescencyjnym a świetlikiem. Poznają też zasadę działania płyt CD oraz wybielaczy optycznych, które mamy w koszulach i sukniach ślubnych. Przedstawione zostaną fotofizyczne podstawy absorpcji i emisji światła ale również historia odkrycie pierwszego barwnika syntetycznego.