Polska Akademia Nauk

Wystawa wpisuje się w obchody Roku Jerzego Giedroycia, twórcy i redaktora paryskiej „Kultury”. Ukaże ona muzyków obecnych w kręgu „Kultury”. Byli wśród nich zarówno kompozytorzy emigracyjni: Roman Palester, Andrzej Panufnik, Konstanty Regamey, jak i krajowi: Zygmunt Mycielski i Stefan Kisielewski. Utrzymywali kontakty z „Kulturą”, czego dowodem są ich publikowane na łamach pisma teksty oraz zachowana w archiwach „Kultury” korespondencja. Do tego grona dodać należy pianistów – Witolda Małcużyńskiego, który wspierał działania „Kultury” wykorzystując swą międzynarodową pozycję w świecie muzyki oraz Jana Holcmana, który wyszedł z ZSRR z Armią Andersa, po wojnie zamieszkał w USA, a w „Kulturze” zamieszczał bardzo ciekawe artykuły na tematy muzyczne.

W dotychczasowej wiedzy dotyczącej dorobku „Kultury” muzyka pozostaje na uboczu, badacze sięgają głównie do wątków politycznych i literackich. I choć rzeczywiście muzyka pozostawała na uboczu głównych zainteresowań red. Jerzego Giedroycia, wskazanie na obecność artystów muzyków (kompozytorów, pianistów) w kręgu niezależnych intelektualistów skupionych wokół najważniejszego polskiego pisma na emigracji, pozwala zwrócić uwagę na często niesłusznie pomijanych aktorów tej sieci relacji emigracyjnego świata. Znajomość z nimi pokazuje też mniej znane oblicze działalności Giedroycia, w tym także jego zainteresowanie sprawami muzyki, choć zawsze połączone z kwestiami politycznymi.

Kuratorzy:
dr hab. Beata Bolesławska-Lewandowska, prof. IS PAN
dr Michał Ceglarek, Muzeum Chopina-Narodowy Instytut Fryderyka Chopina

Na uczestników czeka moc atrakcji z niesamowitego świata skamieniałości, bursztynu, minerałów i skał i meteorytów.

Minęło 100 lat od teoretycznego odkrycia zjawiska kondensacji Bosego-Einsteina oraz 30 lat od uzyskania  kondensatu w laboratorium. Opiszę istotę zjawiska oraz  sposoby wytworzenia owego prawdziwie kwantowego stanu materii. Od momentu uzyskania tego szczególnego stanu materii przeprowadzono wiele spektakularnych doświadczeń z jego udziałem. Opiszę kilka z nich.

Słowo „chaos” oznacza po grecku ziejącą głębię, przepaść, czeluść, ale „Chaos” był także imieniem boga (lub bogini), który w greckej mitologii był odpowiednikiem „wielkiego wybuchu”, gdyż od chaosu wziął początek cały wszechświat. Pół wieku temu chaos uzyskał przymiotnik „deterministyczny” i stał się terminem naukowym. Wydawać by się mogło, że deterministyczny chaos jest oksymoronem, to znaczy zlepkiem dwóch wzajemnie wykluczających się pojęć, ale to połączenie stanu totalnego zamętu z pełną przewidywalnością ma jednak racjonalne uzasadnienie.

Pełna przewidywalność jest rzeczywiście w deterministycznym chaosie teoretycznie osiągalna, ale za cenę, której nikt nie jest w stanie zapłacić. Dogłębne zrozumienie istoty deterministecznego chaosu stało się możliwe dzięki komputerom i dlatego ta dziedzina wiedzy rozwinęła się stosunkowo niedawno, choć pierwsze domysły na ten temat snuli uczeni już ponad sto lat temu. Komputer jest obecnie podstawowym narzędziem do badania chaosu i będzie on wykorzystany do pokazania na prostych przykładach, na czym polega deterministyczny chaos. Między innymi zostanie wyjaśniony „efekt motyla”, jeden z pierwszych przykładów deterministycznego chaosu.

Podczas wykładu słuchacze zapoznają się z podstawowymi pojęciami dotyczącymi komputerów kwantowych oraz sposobami ich wykorzystania do przeprowadzenia obliczeń, których wydajność może znacząco przewyższać możliwości współczesnych komputerów klasycznych. Prezentacja stanowi teoretyczne wprowadzenie do części praktycznej, gdzie uczestnicy samodzielnie zaprogramują symulator komputera kwantowego oraz wykonają proste zadania obliczeniowe ilustrujące omawiane zagadnienia.