warsztaty

Wielu praktyków zarządzania poszukuje odpowiedzi na pytanie – jak skutecznie kierować zespołem? Skutecznie oznacza, między innymi, połączenie celów organizacji z celami każdego z jej członków. Pełna harmonia obu tych elementów jest bardzo trudna w praktyce, ale znane są przypadki liderów, którzy odnieśli sukces i warto poznać, jak to zrobili?
Głównym przedmiotem spotkania klubowego będzie przedstawienie kilku sylwetek liderów odnoszących sukces w kierowaniu zespołem. Jednym z czynników ich powodzenia było wykorzystania strategii współpracy. Będzie ona przedmiotem treningu w oparciu o studia przypadków. Uczestnicy, podzieleni na kilku osobowe grupy, będą diagnozować przyczyny konfliktów pomiędzy różnymi grupami interesów w przedsiębiorstwie. W kolejnym etapie sformułują problem, który winny rozwiązać postaci opisane w studiach przypadków. Umiejętność formułowania problemów jest kluczową dla liderów chcących łączyć interesy i cele ludzi z celami i interesami organizacji, w których są zatrudnieni.

Wykład prezentuje działania lobbingowe organizacji reprezentujących interesy społeczne i publiczne m.in. ekologiczne, konsumenckie, mniejszości. Czy organizacje pozarządowe mogą mieć wpływ na politykę państwa czy Unii Europejskiej? Czy kampanie lobbingowe organizacji pozarządowych mogą być równie skuteczne jak stowarzyszeń biznesu i przedsiębiorstw? W jakich sprawach mają największe sukcesy? Wykład prowadzony w ramach projektu Jean Monnet Module „Interest representation and policy-making in the EU”.

Jedną z powszechnie stosowanych w biznesie krótkich form prezentacji i autoprezentacji jest tzw. "elevator pitch" (mowa w windzie). Jego cechy to dobrze zdefiniowany cel, krótka forma, precyzja wypowiedzi, energia i emocje. Chodzi o to, by spotkaną przypadkowo w windzie ważną osobę (np. szefa wymarzonej firmy, potencjalnego inwestora naszego startupu itp.) przekonać w czasie, w jakim winda pokonuje kilka lub kilkanaście pięter biurowca, aby dał nam swoją wizytówkę czy też od razu umówił się z nami na spotkanie. Oczywiście winda jest tutaj miejscem umownym, takie przypadkowe spotkanie może nastąpić np. na targach książki czy w kolejce po lody. Ważny jest aspekt przypadkowości oraz czas. Krótko mówiąc, musimy tę osobę zaintrygować, zafascynować, sprawić, aby chciała z nami nawiązać współpracę.
Jak to zrobić? Z jednej strony ważna jest konstrukcja całej wypowiedzi oraz informacje w niej zawarte. Z drugiej – forma, w jakiej te informacje przekazujemy, to znaczy mowa ciała, entuzjazm, wszystkie te emocje, które przekazujemy właśnie w sposób niewerbalny.
W czasie warsztatów z kamerą zaprezentowane zostaną najpierw podstawowe zasady przygotowania „elevator pitch”. Później uczestnicy będą mieli chwilę czasu na opracowanie indywidualnej prezentacji, którą nagramy kamerą i wspólnie z wszystkimi obecnymi na warsztacie osobami skomentujemy, dając konkretne wskazówki na temat mocnych i słabszych stron wystąpienia. Każdy uczestnik będzie miał możliwość przegrania sobie własnej prezentacji, jeśli będzie miał ze sobą pendrive lub inny nośnik cyfrowy.

Opinia publiczna w społeczeństwach demokratycznych wywiera niekwestionowany wpływ na procesy podejmowania decyzji politycznych i kształtowania życia społecznego. Rozwój metod i technik badawczych w naukach społecznych w XX i XXI wieku sprawił, że możliwości gromadzenia danych, ich analizy i praktycznego zastosowania wniosków z nich płynących są coraz większe. Badanie opinii publicznej nie jest jednak, i prawdopodobnie nigdy nie będzie, zautomatyzowanym procesem. Jego realizacja wymaga od badacza umiejętnego podejścia i opanowania odpowiedniego warsztatu metodologicznego i analitycznego.

Oferowane warsztaty (skierowane do uczniów szkół ponadgimnazjalnych) będą miały charakter teoretyczno-praktyczny. Uczestnicy zdobędą podstawową wiedzę na temat metod i technik stosowanych obecnie w badaniach opinii publicznej oraz poznają niektóre tajniki procesu realizacji badań sondażowych. Dowiedzą się o potencjalnych możliwościach badacza i niebezpieczeństwach na niego czyhających. W oparciu o poznane zasady konstrukcji kwestionariuszy i podstawowe elementy wnioskowania statystycznego będą wykrywać różnego rodzaju błędy w narzędziach badawczych i wnioskach formułowanych na podstawie uzyskanych wyników badań. W oparciu o udostępnione w trakcie warsztatów kwestionariusze i bazy danych będą formułować własne hipotezy badawcze i podejmą próbę ich weryfikacji przy użyciu profesjonalnego oprogramowania statystycznego.

Warsztat o tym czym jest “typowo męska praca”. Na podstawie badań nad strażakami, kurierami, kierowcami autobusów i makijażystami zastanowimy się jak tworzy się podział na męskie i kobiece prace i co może go zmieniać. 
Przyjrzymy się jak splatają się społeczne wyobrażenia o płci i o pracy „odpowiedniej” dla mężczyzn, jak płeć przenika sposób myślenia o umiejętnościach, kwalifikacjach i zainteresowaniach, oraz które męskie umiejętności uznaje się za „naturalne”. Jak socjologia może pomóc nam wyjaśnić i zrozumieć te zjawiska?
Podyskutujemy o tym dlaczego kobiety i mężczyźni wykonują inne prace? Gdzie zaczyna się podział na męskie i kobiece zajęcia? Czego wymaga się od mężczyzn w pracy i które wymagania wiążą się z ich płcią. Jakie ma to przełożenie na męskie zdrowie i na możliwości łączenia pracy i życia prywatnego?
Punkt wyjścia stanowić będą wyniki badania jakościowego zrealizowanego w Instytucie Socjologii UW w 2016/2017, w którym badaliśmy mężczyzn i kobiety pracujących w zawodach kierowców autobusów, strażaków, kurierów i makijażystek. Interesowało nas w jaki sposób powstaje, utrzymuje się bądź zmienia podział na „kobiece” i „męskie”. Jakie czynniki sprawiają, że płeć odgrywa rolę a które wpływają na to, że płeć traci na znaczeniu.

Czy świat istnieje? A może jest tylko snem?

Co to jest prawda?

Czy mogę coś wiedzieć na pewno?

Czym się różnię od mojego kota?

Czy broda jest potrzebna, by być filozofem?

Wszystkich, którzy chcą zadać filozofom z Instytutu Filozofii i Socjologii PAN także i inne nurtujące pytania filozoficzne oraz przedstawić im własne przemyślenia, serdecznie zapraszamy na pobłądzenie po korytarzach Pałacu Staszica.

W rolę: Heraklita, Platona, Dionizego Areopagitę, św. Tomasza, Kartezjusza, Husserla, Kierkegaarda, Freuda, św. Augustyna, Schopenhauera, Nietzschego, Heraklita i Arystotelesa wcielą się pracownicy Instytutu Filozofii iSocjologii PAN.

Wyjaśnimy, jak kształt i rozmiar naszego ciała wpływają na naszą psychikę i zachowania a także sposób odżywiania. Pokażemy jak na podstawie wzoru matematycznego można określić typ budowy swojego ciała (somatotyp) i jak dobrać do niego odpowiedni sposób żywienia. Chętnych zaprosimy na pomiary antropometryczne, takie jak np. masa ciała, wzrost, fałdy skórno-tłuszczowe.

Uczestnicy zostaną zapoznani z czynnikami ryzyka zwiększającymi prawdopodobieństwo choroby nowotworowej – charakterystyką tych czynników oraz konsekwencjami narażenia. Podczas zajęć zostaną przedstawione najnowsze zalecenia Europejskiego Kodeksu Walki z Rakiem dotyczące prewencji chorób nowotworowych. Uczestnicy zajęć otrzymają publikację pt. „12 sposobów na zdrowie” wydaną na podstawie tych zaleceń. Zajęcia będą okazją do skonsultowania nawyków zdrowotnych ze specjalistami zajmującymi się zapobieganiem chorób nowotworowych. W szczególności osoby palące papierosy będą mogły skorzystać na koniec zajęć z badania smokolizerem, urządzeniem badającym ilość tlenku węgla w wydychanym powietrzu. Osoby chcące przestać palić papierosy będą mogły skorzystać z porady specjalisty z Poradni Pomocy Palącym działającej przy Instytucie – Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, a także zapisać się na indywidualną wizytę.

To krótkie zajęcia praktyczne, na których nauczysz się, jak udzielić pierwszej pomocy. Przećwiczysz uciśnięcia klatki piersiowej, użycie automatycznego defibrylatora oraz dowiesz się, jak skutecznie wezwać pomoc. Dowiesz się, co zrobić gdy ktoś się zakrztusi, skaleczy lub oparzy. Szybko i praktycznie zdobędziesz wiedzę, która może komuś uratować ludzkie życie.

Jak pracuje serce, co wpływa na jego pracę? Jak można to ocenić i jak dbać aby długo nam służyło.

Świat wokół nas jest pełen kolorów. Także ten na talerzu. Ale barwa może mieć różne źródła - wiesz o tym? Czy produkt jest piękny z natury, czy może naturze pomógł człowiek? Przekonaj się, czy produkty, które spożywasz zawierają syntetyczne barwniki. Zapraszamy na warsztaty – dowiesz się, co to są barwniki syntetyczne, kto i dlaczego zezwala na ich stosowanie w żywności, jakie barwniki i w których produktach spożywczych wolno stosować, a w których nie, skąd wzięło się pojęcie barwników grupy Southampton, jak czytać etykiety na opakowaniach wyrobów, czy żywność z barwnikami jest bezpieczna, a poza tym z naszą pomocą sprawdzisz, czy ta piękna barwa na talerzu i w szklance (napoje, wyroby cukiernicze, galaretki, kisiele, budynie…) to natura czy „numer E”!
Część teoretyczna: krótka prezentacja multimedialna: barwniki w żywności, ich właściwości i funkcje, uregulowania prawne, warunki stosowania, nowe dowody naukowe, opinie i ocena EFSA.
Cześć praktyczna: analityczne wykrywanie obecności syntetycznych barwników w produktach, m in. w napojach, wyrobach cukierniczych, galaretkach, deserach itp.; rozdział mieszaniny barwników za pomocą chromatografii bibułowej; analiza informacji zamieszczonych na etykiecie produktów rynkowych – wykaz składników i identyfikacja barwników.

W parazytologii stosuje się wiele metod w celu identyfikacji i prawidłowego oznaczania pasożytów. Wykonywanie preparatów stałych z pasożytów jest odmienne dla nicieni i tasiemców. Aby dokładnie określić gatunek tasiemca stosuje się odpowiednie barwienie, które ma na celu uwidocznienie charakterystycznej budowy wewnętrznej pasożyta i tym samym poprawne określenie przynależności gatunkowej. Przed barwieniem preparatu należy go najpierw odpowiednio przygotować, aby preparat był dobrze rozpłaszczony i odpowiedniej grubości. Identyfikacji dokonuje się przy użyciu specjalnych kluczy do oznaczania helmintów. Samo oznaczenie może być skomplikowane ale daje wielką satysfakcję osobie wykonującej preparaty. Na zajęciach będzie można zobaczyć również wiele gotowych preparatów parazytologicznych.

Jabłoń udomowiono około 10 tysięcy lat temu. W procesie udomawiania człowiek wytworzył liczne odmiany uprawne,któych liczbę określa się obecnie na ponad 10 tysięcy. Na terenie Polski drzewa owocowe w tym jabłonie uprawiano już w czasach pierwszych Piastów. Potem wraz z zakonnikami na teren Polski przybyły szlachetne odmiany jabłoni. Jedną z najstarszych uprawianych w Polsce odmian jabłoni jest ‘Aporta’. Mamy również swój wkład w hodowlę odmian jabłoni - ‘Kosztela’, ‘Ksawerówka’, ‘Pepinka Litewska’. W sadzie PAN Ogrodu Botanicznego zgromadzono 428 starych odmian jabłoni. Będą one ilustrowały opowieść o historii udomowienia i wykorzystywania tego gatunku przez człowieka. Dawne odmiany mają szczególną wartość jako źródło genów do wytwarzania nowych odmian, mają również ogromne znaczenie kulturowe. Poprzez przykład jabłoni chcemy zwrócić uwagę na proces postępującej erozji genetycznej i utratę różnorodności biologicznej. Coraz częściej do łask powracają stare odmiany drzew owocowych. Ogrodnicy poszukują starych odmian jabłoni i innych drzew, z ogrodów swoich dziadków. Skąd ten sentyment do owoców zapamiętanych z dzieciństwa? Dlaczego stare odmiany drzew owocowych są dziś nadal cenione? Ratuje się i kontynuuje uprawę starych drzew, które tu i ówdzie się zachowały. Ty również możesz przyczynić się do ochrony różnorodności biologicznej poprzez uprawę starych odmian jabłoni. Podzielimy się z Tobą sekretami  uprawy starych drzew owocowych!

W programie:

Historia udomowienia jabłoni 

"A jeśli chcesz jabłecznik zrobić". Przechowywanie, przetwórstwo i użycie kulinarne jabłek w dokumentacji historycznej.

Prezentacja starych odmian. Warsztaty z rozpoznawania odmian, szczepienia i pielęgnacji 

Mało kto zna te pierwotne, stare historycznie rośliny, które żyły przed dinozaurami, które przetrwały wszystkie kataklizmy, są z nami do dziś. 

Poznamy ich strategie życiowe, budowę ciała i same mszaki, choć tylko 10 gatunków, ale jakże ważnych w każdym lesie.

Baylab zaprasza na wyjątkową podróż do świata nauki! Już 30 września zapraszamy na warsztaty, podczas których dowiecie się: Czy w żołądku mamy cytrynę? W programie również wirtualna rzeczywistość - wycieczka po zakamarkach ludzkiego organizmu!

Życie na naszej planecie trwa dzięki energii słonecznej, która jest przekształcana w energię chemiczną w niezwykłym procesie zwanym fotosyntezą. Z fotosyntezą kojarzy nam się przede wszystkim zielony barwnik chlorofil. Tymczasem światło jest absorbowane także przez barwniki pomocnicze – żółte i pomarańczowe karotenoidy. Wszystkie te związki współistnieją w pozornie jednolicie zielonych liściach. Co więcej, u roślin wyższych zieleń chlorofilu też nie jest jednolita, gdyż występuje on w dwóch odmianach, jako niebieskozielony chlorofil a i żółtozielony chlorofil b. W proponowanym doświadczeniu wszystkie te barwniki można samodzielnie otrzymać i zobaczyć!

Uczestnicy zajęć wykonują całe doświadczenie całkowicie samodzielnie, zapoznając się z technikami homogenizacji i ekstrakcji materiału biologicznego oraz identyfikacji związków chemicznych. Ze świeżych liści różnych roślin uzyskują ekstrakt acetonowy zawierający mieszaninę barwników, którą rozdzielają metodą chromatografii cienkowarstwowej na chlorofile a i b, karoteny i ksantofile. Związki te identyfikują porównując otrzymane wyniki z danymi literaturowymi.

Pierwsze komórki na naszej planecie pojawiły się około 4 mld lat temu, zaś terminu „komórka” (łac. cellula) użył po raz pierwszy angielski przyrodnik Robert Hook dopiero w 1665 roku obserwując komórki roślinne. W ciągu tych lat komórki ulegały nieustannym zmianom, umożliwiającym lepszą adaptację do zmieniających się warunków środowiskowych. Komórki stanowią budulec każdego żywego organizmu. Pojedyncza komórka może również stanowić autonomiczny organizm. Komórki tworzą zespoły- tkanki, te zaś organy i ostatecznie organizm. Celem zajęć jest zapoznanie uczniów z budową komórek eukariotycznych ze szczególnym uwzględnieniem komórek ssaczych, pokazanie różnic w morfologii komórek, w zależności od pełnionych funkcji w organizmie. W części praktycznej uczniowie dowiedzą się jak prowadzi się hodowle komórkowe w warunkach laboratoryjnych. Poznają niezbędną aparaturę do obserwacji hodowli i jej analizy.

Zwykliśmy myśleć o drobnoustrojach jako groźnych zarazkach powodujących choroby, zapominamy natomiast o ich drugim ważnym obliczu. Antybiotyki ratujące zdrowie i życie, enzymy w proszkach do prania czy niektóre dodatki do żywności to tylko część możliwości tych małych producentów.

Co jadali nasi przodkowie, co jadamy my, jak się zmieniały i jakim zmianom nadal podlegają odmiany uprawne, i czy ma to znaczenie dla środowiska i życia człowieka? Zapraszamy do uczestnictwa w kolejnym spotkaniu przyrodniczym, podczas którego uczestnicy dowiedzą się jakie odmiany pszenicy były uprawiane za czasów Słowian, jak smakowały jabłka sto lat temu, a do tego wszystkiego własnoręcznie przygotują przepyszne strawy. Projekt edukacyjny „Ogrodowe odkrywanie, czyli jak zdobyć wiedzę o przyrodzie i z niej korzystać – ekologiczne spotkania z multimediami w tle w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego” jest współfinansowany przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.

Podczas spotkania opowiemy o bezpieczeństwie pracy w laboratorium mikrobiologicznym, poznamy dobre i złe bakterie, zobaczymy jak można je hodować w laboratorium i jak wyglądają pod mikroskopem. Wykonamy również preparaty z ogórków kiszonych i jogurtu, poznając naszych sprzymierzeńców.

W trakcie zajęć uczestnicy zapoznają się w praktyce z techniką cyjanotypii, wykorzystującą światłoczułość soli żelaza, w której monochromatyczny obraz tworzony jest przez błękit pruski. Cyjanotypia jest techniką fotograficzną wynalezioną w 1842 r. i wykorzystaną przez Annę Atkins w pierwszej na świecie publikacji botanicznej ilustrowanej fotografiami. Uczestnicy zajęć wykonają cyjanotypy roślin oraz preparatów mikroskopowych techniką stykową. Dowiedzą się również jak współczesne metody obrazowania wykorzystywane są do dokumentacji i badań biologicznych.

Zajęcia warsztatowe w formie wycieczki pieszej na trasie: Sieraków – Łomiankowska Droga – Łąki Sierakowskie – Na Miny - Stary Dąb - Sieraków.

Długość trasy: 8 km. Czas przejścia: 4 godziny.

Trasa wycieczki pozwala na poznanie najatrakcyjniejszych przyrodniczo fragmentów wschodniej części Kampinoskiego PN. Prowadzi między innymi skrajem najstarszego i zarazem największego w KPN Obszaru Ochrony Ścisłej – Sieraków. Podczas warsztatów uczestnicy, mają możliwość pracy z kartami ćwiczeń.

Omawiane zagadnienia:
- znaczenie obszarów ochrony ścisłej dla zachowania bioróżnorodności,
- rozpoznawanie podstawowych gatunków drzew i krzewów,
- typy lasów rosnących na obszarze Puszczy Kampinoskiej,
- łańcuch pokarmowy (przybliżenie pojęć: producent, konsument, destruent, piramida pokarmowa),
- przyroda w obliczu antropopresji,
- pozytywne i negatywne skutki ingerencji człowieka w krajobraz,
- elementy składowe krajobrazu i zachodzące między nimi zależności,
- typy krajobrazów: krajobraz pierwotny, naturalny, kulturowy i zdewastowany,
- estetyka i piękno krajobrazu,
- korytarze ekologiczne, ich rola i znaczenie,
- znaczenie terenów otwartych dla zachowania bioróżnorodności oraz walorów krajobrazowych Puszczy Kampinoskiej.

Zapoznanie z przyczynami ptasich wędrówek oraz kierunkami w które się udają. Zgłębienie wiedzy na temat technik lotu. Utrwalanie wiedzy o gatunkach wędrujących oraz osiadłych.

Grzyby to niezwykle bogata grupa organizmów, a jesień to doskonała pora by zgłębiać tajniki ich życia. Warto poznać je nie tylko ze względu na ich walory smakowe, ale przede wszystkim z uwagi na ich niesamowitą różnorodność, interesującą budowę, jak i ważną rolę, jaką spełniają w przyrodzie. Spotkanie poświęcone grzybom otworzy wykład ilustrowany prezentacją multimedialną. Uczniowie zapoznają się ze specyfiką budowy, cyklu rozwojowego i sposobów odżywiania się tej grupy organizmów. Część terenowa umożliwi przeprowadzenie własnych obserwacji mykologicznych.